Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny (SSO Robert Masznicz) wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2026 r. (XXVIII C 13420/23) przeciwko Bankowi BPH S.A. (uprzednio GE Money Bank S.A.):
I. ustalił, iż umowa kredytu z 2008 r. zawarta z pozwanym jest nieważna;
II. zasądził od pozwanego na rzecz powodów łącznie kwotę (…) PLN oraz (…) CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od każdej z kwot od dnia (…) do dnia zapłaty;
III. oddalił powództwo w pozostałym zakresie;
IV. zasądził od pozwanego na rzecz powodów łącznie kwotę (…) PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu.
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż w jego ocenie klauzula indeksacyjna zawarta w § 17 wzorca umownego, zastrzegająca dla banku możliwość jednostronnego określenia wysokości zobowiązania drugiej strony, ma charakter abuzywny. Wskazany mechanizm pozwalał bowiem bankowi na swobodne kształtowanie kursu poprzez doliczanie własnej, dowolnej marży do kursu średniego NBP.
W ocenie Sądu wyeliminowanie ww. postanowienia w całości skutkuje uznaniem, iż umowa jest nieważna (w myśl m.in. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. III CZP 25/22). Bez klauzuli z § 17 umowa kredytowa nie zostałaby zawarta przez strony, jak również nie nadaje się ona do dalszego wykonywania po usunięciu z niej niedozwolonych postanowień.
W konsekwencji, opierając się na teorii dwóch kondykcji (art. 410 k.c.), Sąd uwzględnił powództwo o ustalenie nieważności i zasądził na rzecz powodów zwrot świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy wraz z odsetkami liczonymi od daty wynikającej z wezwania przedsądowego. Żądanie zwrotu wyrażone w walucie obcej zostało przez Sąd skorygowane jedynie w nieznacznym zakresie (w tym zakresie powództwo zostało oddalone).
Wyrok jest nieprawomocny.
Postępowanie w I instancji trwało 30 miesięcy.
Sprawę prowadzi r. pr. Grzegorz Godzina.
