Tytuł to idiom oznaczający sytuację, w której sprawa drugorzędna, mało istotna lub podrzędna (ogon) dominuje, kontroluje lub wpływa na sprawę główną, istotną (pies). To przenośnia oznaczająca odwrócenie naturalnego porządku, gdzie to, co powinno być sterowane, przejmuje kontrolę.
Odnoszę wrażenie, iż tak właśnie dzieje się w Polsce – i to już od dawna. W okresie międzywojennym mieliśmy polityków grupujących się wokół Ignacego Jana Paderewskiego: gen. Sikorski, Witos oraz takich, co popierali Piłsudskiego: Sanacja. 
Piłsudczycy wygrali, choć byli w mniejszości – i kłamali. Doprowadzili do klęski wrześniowej – ale się nie poddali. Gdy ludzie Paderewskiego (Front Morges) sytuację opanowali – Sikorskiego w Gibraltarze zamordowali. Katastrofą to nazwali i nas przekonali, iż Brytyjczycy dokumenty schowali. Ale dopiero pod koniec lat 80 ponownie do władzy się dorwali – i znowu kłamali. Tych, co Polskę odbudowali komunistami nazwali, a tych, co Berlin zdobywali z historii wymazali.
Ostatnio jednak się podzielili. Odnoszę wrażenie, iż niektórzy to, o czym tu piszę zauważyli.
Problem jest taki, iż „ogon” zawsze karnie głosuje, a ”pies” – zależy jak się czuje. W wyborach 15 października 2023 roku „psu” się chciało, ale już w wyborach prezydenckich nie. Dlatego teraz „ogon” czasem macha ”psem”. 
Kochani, o ile żeście tego posłuchali, albo to przeczytali i za „psa” się uznali, chcę, żebyście zapamiętali, iż jest nas ponad 70 procent i to od nas zależy, czy ludzie, którzy kłamstwo wybrali, będą w Polsce decydowali.
