Kopią panowie, kopią panie [FELIETON OGÓRKA]

Ale w futbolu kibice wolą Lewandowskiego zamiast nożnych piłkarek i ministerstwo chce to zmienić. Sama wiceminister – jako członkini nieistniejącej partii Polska 2050 – dostała stanowisko bez najmniejszego powodu i żąda uznania również dla innych takich jak ona, administracyjnie wyznaczanych do podziwu.

Dziwna sytuacja: dla tych, dla których płeć stała się jedynie pewnym konstruktem społecznym, nie danym raz na zawsze, ale wymiennym i labilnym, pozostaje jednocześnie najważniejszym i decydującym wyznacznikiem w życiu. Tu już nic nie jest dowolne: przeciwnie, od przypisania do rodzaju żeńskiego albo męskiego nie ma ucieczki. Jako facet na pewno nie jestem typem macho (może niestety), z kobietami dogaduję się raczej lepiej niż z mężczyznami, ale – nie będąc wcale męski – i tak korzystam z przywilejów tej płci. Czyni mnie to choćby jakimś sabotażystą na tyłach, zacierającym fundamentalne różnice; kto wie, może też ocieplającym jakoś (nieudolnie, ale zawsze) wizerunek zaciekłego patriarchatu.