ƬɾմթíօղҽƖƖɑ / DekaosDondi

ciało tańcuje rozkładu brzmieniem
plamy pośmiertne rozkołysane
chociaż mięsiwa już tak niewiele

kiszki wylotem marsz grają śmielej
włosy czaszkowe rozwiane całe
wirują gałki wilgotnym brzmieniem

stukają gazy z kośćmi na czele
do życia wrócić chcą wciąż z zapałem
lecz na piszczelach mięśni niewiele

w miednicy wrzawa co tu się dzieje
mimo iż ciała już prawie wcale
ty wciąż klekoczesz nadziei brzmieniem

śnisz tylko biedny ale o tym nie wiesz
mózgiem prawdopodobnie tak ci się zdaje
choć kupka prochu została z ciebie

kiedy te durne słowa zabierzesz
nie chce je słyszeć przez wieki całe
wciąż przesypuję ducha w zaśpiewie
choć prochu ze mnie już tak niewiele