Zagrożenia w małżeństwie i rodzinie / skryba021

publixo.com 1 hour ago

Zagrożenia w małżeństwie i rodzinie



Często słyszy się pełne goryczy pytanie: „Gdzie był Bóg, skoro tyle zła się dokonało?”. Rozpad małżeństw, negacja wartości rodziny oraz współczesne tendencje do wypaczania pojęcia ludzkiej płciowości stają się swego rodzaju krzykiem pretensji kierowanym w stronę Stwórcy. U podstaw tego buntu leży jednak ludzkie wygodnictwo oraz brak dyscypliny wobec własnych wyborów. W chwili dostrzeżenia negatywnych skutków swoich decyzji człowiek najchętniej zrzuca winę na innych – a ostatecznie na samego Boga.
Zapominamy wówczas o fundamencie naszego człowieczeństwa: o wolnej woli, a co za tym idzie – o wolności wyboru i odpowiedzialności. Nie chcemy podjąć trudu, by zawrócić i powrócić do Źródła Życia. Tymczasem Bóg od samego początku stawia przed nami jasny wybór, co przypomina Księga Powtórzonego Prawa: „Kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo” (Pwt 30, 19).
Aby dostrzec prawdę ukrytą w tym pytaniu, musimy w milczącej modlitwie zwrócić myśl ku relacjom wynikającym z faktu stworzenia nas na Obraz i Podobieństwo Boże (por. Rdz 1, 27). Dopiero w świetle tej pierwotnej relacji odkrywamy wspólną nić, która łączy sferę ciała, duszy i ducha. Przemawia ona w zrozumiałym języku działania – w prawie wzajemności, które ludowa mądrość ujmuje w słowach: „Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie”, a Pismo Święte potwierdza w nauce o siewie i żniwie: „Co człowiek sieje, to i żąć będzie” (Ga 6, 7). Wola Boga zawarta w przykazaniach nie jest bowiem zbiorem arbitralnych zakazów, ale zaproszeniem do relacji opartej na uczciwości, rzetelności, prawdzie i zaufaniu.
Małżonkowie w swojej codzienności odzwierciedlają to, kim są w danej chwili. Ich relacja staje się lustrem pokazującym, jak bardzo zbliżyli się do siebie, jak odnaleźli swoją partycypację w Pierwotnej Prokreacji nowego życia, albo jak daleko odeszli od relacji z Obrazem Boga. Gdy w głębi ludzkiego ciała, duszy i serca rodzi się pretensja do współmałżonka, jest to znak, iż poprzez samowolę pogwałcono fundamenty zaufania i prawdy. Małżonkowie stoją przed niezwykle poważnym zadaniem, gdy uświadomią sobie, iż tworzą nierozerwalną jedność – „tak iż już nie są dwoje, ale jedno ciało” (Mt 19, 6). W tej rzeczywistości cząstki „bóstwa, ducha i miłości” jednej i drugiej strony przenikają się wzajemnie, a razem wchodzą w Jedność samego Boga. To rzeczywistość o ogromnym ciężarze odpowiedzialności. Nie da się jej oszukać, ponieważ duchowa struktura małżeństwa nie zaakceptuje złych wyborów. Gdy jedna ze stron trwa w relacji ze Źródłem Życia, a druga wnosi w ten związek regres, dochodzi do pęknięcia, które może stać się przyczyną separacji.
Często nie dostrzegamy własnej winy w utracie wewnętrznego scalenia – zarówno ze Źródłem Życia, jak i ze współmałżonkiem. Przyczyną kryzysu bywa bezkrytyczne czerpanie wzorców ze świata, które wnoszą destrukcję. Św. Paweł przestrzega przed tym wyraźnie: „Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, ale przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12, 2).
Droga naprawy zaczyna się w chwili, gdy człowiek na powrót staje w prawdzie przed Obrazem Boga. Wówczas trzy osobiste płaszczyzny małżonków – ciało, dusza i duch – ukazują swój rzeczywisty stan. Zamiast ostro osądzać współmałżonka, należy powrócić do wewnętrznej uczciwości i posłuchać wezwania Chrystusa: „Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się, i nie kradną” (Mt 6, 20). Posiadanie takiego skarbu chroni małżeństwo przed ruiną. Ostateczna odpowiedź na zarzuty stawiane Bogu kryje się w jakości naszych najbliższych więzi. Małżonkowie winni nieustannie badać relacje panujące między nimi a dziećmi. Wymaga to odwagi, by nazwać po imieniu zarówno te cechy, które scalają rodzinę, jak i te, które budzą irytację i wydają się trudne do usunięcia.
Jeśli w domu panuje wzajemna troska: atmosfera dobroci i życzliwości wyraźnie gości w stanie ducha, co jest znakiem, iż rodzina płynie w nurcie Źródła Życia. jeżeli odpowiedź brzmi „nie”: brak życzliwości ujawnia coś głębszego – wskazuje na bożki i wartości, które przekładamy ponad dobro wynikające z Obrazu i Podobieństwa Boga (por. Mt 6, 21: „Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”).Rozpoznanie i uznanie prymatu Źródła Życia jest punktem zwrotnym, w którym zaczyna się uzdrowienie naszych osądów i relacji.



Read Entire Article