Wspomnienie Solidarnych2010 o Ks. Stanisławie Małkowskim

Swoje posłowie do I tomu „Antologii Smoleńskiej. 96 wierszy” (2015 r.) zatytułował „Przegrać, aby mocą prawdy zwyciężyć”; zawsze mówił prawdę, choćby wtedy, gdy była niewygodna czy niebezpieczna.

Odprawił bodaj pierwszą Mszę Św. w intencji Ofiar zamachu smoleńskiego, bo o tym, iż to był zamach, mówił od początku. Wiadomość o śmierci polskiej delegacji zdążającej do Katynia zastała go w hospicjum „Res sacra miser”, gdzie pełnił posługę duszpasterską i gdzie w wewnętrznej kaplicy już 10 kwietnia 2010 roku odprawił Mszę z pragnieniem, aby Bóg z tego zła wydobył dobro.

Następnego dnia, w wypowiedzi do studia telewizyjnego naprzeciwko Pałacu Prezydenckiego na Krakowskiem Przedmieściu, w nawiązaniu do słów Świętego Jana Pawła II wypowiedzianych po męczeństwie bł. Ks. Jerzego Popiełuszki: ”modlę się, aby z tej śmierci wyrosło dobro, tak jak z krzyża zmartwychwstanie” powiedział, iż modli się, aby z tych smoleńskich śmierci w służbie prawdzie, pamięci i nadziei wyrosło dobro – mocą krzyża.

Był świadomy zachowań poprzedzających zbrodnię, sposobu jej wykonania i zakłamania oraz jej skutków (do dzisiaj!). Był przekonany o przestępczym wspólnictwie przeciwko Polsce trzech czynników: wschodniego, wewnętrznego i zachodniego, a to trójprzymierze tworzy siłę po stronie zła wobec słabości po stronie dobra. To Jego słowa.

Po katastrofie smoleńskiej, w lecie 2010 r., brał udział w zgromadzeniach i przewodniczył wieczornym modlitwom przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie. 3 sierpnia 2010 poświęcił tzw. krzyż smoleński, który w kwietniu 2010 postawili przed pomnikiem księcia Józefa Poniatowskiego polscy harcerze. Wielokrotnie gościł w Namiocie Solidarnych2010 na Krakowskim Przedmieściu, uczestniczył w wielu ważnych wydarzeniach organizowanych przez Stowarzyszenie Solidarni 2010 – w walce o prawdę i pamięć o Smoleńsku, a także pamięć o Żołnierzach Wyklętych podczas Apeli Pamięci w kwaterze 45N na cmentarzu bródnowskim podczas uroczystości 1 marca. Zawsze gotowy pomagać w dobrej sprawie, zawsze na straży Bożych Przykazań i ukochanej Ojczyzny.

Bardzo nam go brakowało w ostatnich latach, podczas comiesięcznych Smoleńskich Marszy Pamięci, w których przez lata szedł wytrwale wraz z nami, często w śniegu i zawierusze. Gdy Mu zabrakło sił i zdrowia, odwdzięczaliśmy się modlitwą za Jego wierną kilkunastoletnią posługę Solidarnym2010.

W ostatnim 193 Marszu, 10 września wspominaliśmy postać tego niezwykłego kapłana, skromnego, cichego – człowieka wielkiego serca, w którym miał zawsze Boga, bliźnich i Ojczyznę.

Jego słowa wypowiedziane zaraz po tragedii smoleńskiej to nie tylko motto do pierwszej Antologii Smoleńskiej, to oparcie i siła dla Solidarnych 2010 do dnia dzisiejszego:

Solidarni2010