Polityczna proweniencja i doraźna funkcjonalność poezji Klaudiana nie jest niczym nadzwyczajnym. „Eneidę” też stworzono na zamówienie władcy. Bezinteresowność dzieła sztuki, jego wolność od uwarunkowań bieżącej ideologii – to historycznie świeża sprawa. Dopiero romantycy, którzy przyszli po rewolucji francuskiej, mogli pozwolić sobie na odrzucenie mecenatu i łaski władzy.
