Maciej Wąsik zarzucił rządowi, iż po dwóch latach powstało zaledwie kilka kilometrów umocnień Tarczy Wschód. Oficjalne materiały potwierdzają ukończenie pierwszego kilkukilometrowego odcinka, ale opisują program jako znacznie szerszy system obrony. Polska potrzebuje dziś konkretnego harmonogramu, a nie pojedynku konferencji i cytatów.
Ostry zarzut byłego wiceministra
Maciej Wąsik, europoseł Prawa i Sprawiedliwości oraz były wiceminister spraw wewnętrznych i administracji, ostro ocenił tempo budowy Tarczy Wschód. W czwartkowych „Aktualnościach dnia” na antenie Radia Maryja powiedział, iż po dwóch latach zbudowano „kilka kilometrów”, po czym określił tempo prac jako kilometr rocznie. Na tej podstawie przekonywał, iż umacnianie Polski wobec Rosji potrwałoby 60 lat.
To polityczny zarzut, nie oficjalny raport z realizacji programu. Trzeba jednak potraktować go poważnie, ponieważ dotyczy podstawowego obowiązku państwa: ochrony granicy i przygotowania kraju na agresję ze Wschodu. Rząd nie może odpowiadać samymi zapewnieniami. Powinien pokazać Polakom mierzalny postęp, terminy i zakres wykonanych prac.
Kilka kilometrów to nie cała Tarcza
Informacja o pierwszym odcinku długości kilku kilometrów ma potwierdzenie w danych przekazanych przez Ministerstwo Obrony Narodowej, które przytaczała Polska Agencja Prasowa. Resort informował również o wzmocnieniu przejść granicznych z Rosją i Białorusią zaporami fortyfikacyjnymi. Sam fakt istnienia krótkiego ukończonego odcinka nie wystarcza jednak do wyliczenia tempa całego przedsięwzięcia.
Tarcza Wschód nie jest bowiem jednym ciągłym murem. Program obejmuje zapory inżynieryjne, miejsca składowania materiałów, systemy rozpoznania i przeciwdziałania dronom, wykorzystanie lasów oraz terenów podmokłych, a także przygotowanie infrastruktury dla wojsk własnych i sojuszniczych. W maju 2026 roku resorty klimatu i obrony mówiły o działaniach prowadzonych na około 700 kilometrach granicy oraz o wartości programu wynoszącej 10 miliardów euro.
Z tego powodu hasło o „kilometrze rocznie” działa politycznie, ale nie opisuje całego zakresu Tarczy Wschód. Nie rozgrzesza to rządu. Przeciwnie, skoro projekt jest wielowarstwowy i kosztowny, społeczeństwo ma prawo otrzymać przejrzyste zestawienie wykonanych odcinków, zabezpieczonych miejsc, odebranego sprzętu i osiągniętych zdolności wojskowych.
Rząd zapowiada przyspieszenie
W lutym 2026 roku MON ogłosiło wejście programu w kolejny etap i wskazało priorytety na bieżący rok. Rządowe podsumowanie pierwszego kwartału mówi o rozpoczęciu budowy magazynów inżynieryjnych na materiały sypkie, prefabrykaty i bariery. Plan na lata 2026–2029 zakłada zakończenie rozbudowy inżynieryjnej w pasie do 400 metrów od granicy oraz dojście w 2026 roku do 30 procent prac na pozyskanych nieruchomościach. W kolejnych latach wskaźnik ma wzrosnąć do 60 i 90 procent.
Są więc działania, których wypowiedź Wąsika nie uwzględnia. Są też powody do kontroli tempa i jakości. W czerwcu 2025 roku MON wszczęło kontrolę postępowania na dostawę elementów inżynieryjnych po pojawieniu się wątpliwości dotyczących przetargu. Resort podał wówczas, iż żadna dostawa objęta tym postępowaniem nie została jeszcze zrealizowana ani odebrana.
Bezpieczeństwa nie mierzy się komunikatami
Rosja prowadzi wojnę na Ukrainie, a Białoruś uczestniczy w presji hybrydowej na polską granicę. W takim położeniu geopolitycznym opóźnienie nie jest zwykłą pozycją w urzędowej tabeli. Oznacza słabsze odstraszanie, większe ryzyko dla żołnierzy i wyższy koszt nadrabiania zaległości w chwili kryzysu.
Dlatego spór o Tarczę Wschód nie może zakończyć się wymianą efektownych zdań. Opozycja ma obowiązek patrzeć władzy na ręce, a rząd ma obowiązek publikować dane pozwalające sprawdzić postęp. Liczy się realna zdolność zatrzymania przeciwnika, ochrona polskich obywateli i czas kupiony wojsku na reakcję. Polska granica nie obroni się prezentacją. Musi być przygotowana w terenie.
Źródło: Radio Maryja
