Cieśnina Ormuz na mapie. © CFOTO / Future Publishing via Getty Images
Przywrócenie swobodnego przepływu żeglugi przez Cieśninę Ormuz, w tej chwili zablokowaną przez Iran, nie należy do amerykańskich celów wojskowych, jak wynika z oświadczeń amerykańskich urzędników i doniesień medialnych. Waszyngton zasugerował natomiast, iż oczekuje, iż inne państwa zajmą się tym problemem.
Teheran ograniczył ruch morski na kluczowym szlaku wodnym w odwecie za amerykańsko-izraelski atak mający na celu obalenie irańskiego rządu, rozpoczęty ponad miesiąc temu.
Zmniejszony przepływ węglowodorów i innych niezbędnych surowców z Zatoki Perskiej spowodował wzrost cen na świecie, zwiększając ryzyko poważnych zakłóceń gospodarczych.
W poniedziałkowym wywiadzie dla Al Jazeery sekretarz stanu USA Marco Rubio odrzucił pomysł, aby Iran przez cały czas pobierał opłaty za przepływanie statków przez cieśninę, ale stwierdził, iż zapewnienie swobodnego tranzytu nie jest częścią celów wojennych Waszyngtonu.
Stany Zjednoczone koncentrują się na osłabianiu irańskich zdolności wojskowych i „są na dobrej drodze lub wyprzedzają harmonogram” – twierdził Rubio.
„Kiedy ta operacja się zakończy, będzie otwarta i tak czy inaczej będzie otwarta” – dodał. jeżeli Iran będzie nalegał na swoje warunki, „koalicja państw z całego świata i regionu, z udziałem Stanów Zjednoczonych, zapewni, iż [Cieśnina Ormuz] będzie otwarta”.
Administracja prezydenta Donalda Trumpa uważa, iż próby zabezpieczenia wąskiego gardła „wydłużyłyby konflikt poza jego harmonogram czterech do sześciu tygodni” i zamierza „naciskać na sojuszników w Europie i Zatoce Perskiej, aby przejęli inicjatywę w ponownym otwarciu cieśniny” – informuje „Wall Street Journal”.
Wojna NATO jednak?
Państwa, które wcześniej nie były zaangażowane, odmówiły wysłania swoich sił zbrojnych, aby pomóc USA odblokować Cieśninę Ormuz.
Niemiecki minister obrony Boris Pistorius powiedział o wezwaniu Trumpa do udziału:
„To nie jest nasza wojna; nie my ją rozpoczęliśmy”.
Amerykański przywódca odpowiedział groźbą wycofania wsparcia USA dla Ukrainy, mówiąc, iż konflikt Kijowa z Rosją „nie jest moją wojną”.
Po objęciu urzędu Trump odmówił przekazania broni Kijowowi, zmuszając państwa europejskie do płacenia za nią, jednocześnie kontynuując wymianę kluczowych informacji wywiadowczych z ukraińskimi dowódcami wojskowymi.
Zapytany o nastroje wśród europejskich członków NATO, którzy uważają, iż Stany Zjednoczone nie są wiarygodne i mogą doprowadzić do zakończenia współpracy z blokiem wojskowym, Rubio odpowiedział, iż bycie „sojuszem oznacza, iż musi on przynosić korzyści obu stronom”, a nie działać jednokierunkowo.
USA ryzykują stratą większą niż Chiny w kryzysie naftowym.
Rubio podkreślił, iż „bardzo kilka amerykańskiej energii przepływa przez Cieśninę Ormuz” i iż sprzeciw Waszyngtonu wobec roszczeń Iranu ma charakter pryncypialny, a nie pragmatyczny.
Ostrzegł, iż jeżeli powstanie precedens w postaci przejęcia międzynarodowego szlaku handlowego przez państwo, „Chińczycy mogliby to zrobić na Morzu Południowochińskim”, podczas gdy Stany Zjednoczone mogłyby wysuwać własne roszczenia.
Założenie Waszyngtonu, iż Stany Zjednoczone, jako eksporter energii, są w dużej mierze chronione przed ekonomicznymi konsekwencjami kryzysu na Bliskim Wschodzie, zostało w tym tygodniu zakwestionowane przez Goldman Sachs.
Chińska gospodarka „wydaje się być lepiej przygotowana na szok podażowy na rynku ropy niż jej globalni konkurenci” – napisał w poniedziałek strateg Kinger Lau.
Jak wynika z analizy, Pekin zwiększył udział niekopalnych źródeł energii w swoim miksie z 26% dekadę temu do 40% obecnie.
Posiada również duże rezerwy strategiczne i zdywersyfikowane szlaki importowe, m.in. z Rosji, Australii i Malezji.
Wzrost gospodarczy USA może zostać dotknięty dwukrotnie bardziej niż wzrost Chin, przewiduje notatka.
Przetlumaczono przez translator Google
zrodlo:https://www.rt.com/news/636812-homuz-control-coalition-rubio/
