Ukraińcy radowali się morderstwami w Krakowie?

Niektóre reakcje Ukraińców na zamach w Krakowie, jakie pojawiły się w internecie, mogą wprawić w osłupienie. Taki scenariusz wydaje się trudny do uwierzenia, a wręcz niemożliwy. W wyniku działań mordercy zginęło sześć niewinnych osób w Krakowie, a kilkanaście kolejnych odniosło obrażenia, w tym bardzo poważne. Wcześniej sprawca zamordował również troje członków swojej rodziny. Gdyby nie bohaterska postawa dwóch policjantów, skutki tej tragedii mogłyby być jeszcze większe.

Tymczasem na ukraińskim kanale Telegram „Times of Ukraine: Новини | Україна”, który ma ponad 2,5 mln subskrybentów, pod wpisem o zamachu w Krakowie pojawiło się wiele zatrważających komentarzy.

https://t.me/times_ukraina/76315

Według relacji opublikowanej w serwisie X, wśród komentarzy znalazły się następujące wypowiedzi:

• „Polaczki, to dopiero początek”.
• „Dobry chłopak” – w odniesieniu do napastnika.
• „To nie są ludzie, to są Polacy”.
• „A gdzie są odważni Polacy? Czy napadają tylko na ukraińskie dzieci i kobiety?”

Źródło – relacja w serwisie X

Można by stwierdzić, iż takie komentarze są pisane przez internetowych trolli lub osoby zaburzone. Jednak analiza reakcji pod postem jest niestety jeszcze bardziej przerażająca i skłania do przypuszczenia, iż przynajmniej część tych komentarzy mogła zostać napisana całkiem serio.

Reakcje Ukraińców na zamach w Krakowie – tysiące uśmiechniętych emotikonek.

Wpis zebrał bowiem następującą liczbę reakcji:

Liczby i wartości procentowe są przybliżone, na podstawie zrzutu ekranu z godz 11:35 dnia 10 listopada 2026 roku. Telegram zaokrągla część wyświetlanych wartości.

Reakcji serca i śmiechu było więc około 2,38 razy więcej niż wściekłości i smutku łącznie. Stanowiły one aż 68,4% wszystkich reakcji! Samych reakcji śmiechu było niemal tyle, co reakcji wściekłości i smutku razem.

Oczywiście serduszko nie musi oznaczać euforii z tragedii – może być również wyrazem współczucia. Trudno jednak przejść obojętnie wobec niemal 3900 reakcji śmiechu pod informacją o masowym zabójstwie niewinnych ludzi. To przecież ponad 28% wszystkich reakcji!

Nie można oczywiście wykluczyć udziału botów, choćby na kanale o tak dużym zasięgu. Do rozstrzygnięcia tej kwestii potrzebna byłaby analiza kont i tempa przyrastania reakcji. Nie należy jednak automatycznie przypisywać tysięcy niepokojących reakcji botom bez żadnych dowodów.

To niestety nie jedyne tego rodzaju reakcje w ukraińskim internecie i wśród ukraińskich komentatorów. Tragedia w Krakowie stała się również okazją do drwin z Polaków, złośliwych komentarzy i politycznych oskarżeń.

Oto kilka przykładów:

• „$ilver $quad” – ukraiński kanał na Telegramie. 7 listopada zamieszczono na nim następujący komentarz: „Terrorystą okazał się Polak. Dziwne, iż nie dopatrzono się tutaj ukraińskiego śladu. No to, panowie Polacy, komu tym razem każecie spierdalać?”. W ten sposób autorzy kanału komentowali tragedię, w której zginęło sześć osób. Źródło – Telegram.
• „Говорять Снайпер” (@stanislav_osman) – ukraiński kanał na Telegramie. Również 7 listopada, w dniu zamachu, opublikowano tam następujące pytanie: „Jak sądzicie, czy Polska znajdzie «ukraiński ślad» w dzisiejszym zamachu w Krakowie?”. Wpis zamieszczony na kanale obserwowanym przez setki tysięcy użytkowników uzyskał dziesiątki tysięcy wyświetleń. Źródło – Telegram.
• „Onufri Zagloba” – komentator portalu Censor.NET. Pod artykułem dotyczącym rannych podczas strzelaniny polskich policjantów zamieścił 8 listopada komentarz, w którym oskarżył prezydenta Karola Nawrockiego o podsycanie nienawiści w polskim społeczeństwie. Pisał, iż Nawrocki jako szef IPN zatruwał umysły Polaków, a po objęciu prezydentury jeszcze bardziej zaostrzył sytuację. Komentarz uzyskał dodatni bilans ocen. Źródło – Censor.NET.
• Oksana Zabużko – znana ukraińska pisarka i publicystka. W opublikowanym 9 listopada komentarzu przekonywała, iż tragedia w Krakowie może stanowić „dzwonek ostrzegawczy” dla polskiego społeczeństwa i klasy politycznej. W swojej publikacji wiązała wydarzenia z rzekomym narastaniem agresji i działalnością polskich środowisk nacjonalistycznych. Zarazem pisała, iż zbrodnia nią wstrząsnęła. Źródło – Gordonua.com.

Przykłady te pokazują, iż część ukraińskich internautów i komentatorów wykorzystała tragedię w Krakowie do drwin z Polski lub formułowania oskarżeń pod adresem Polaków. Nie wszystkie przytoczone wypowiedzi oznaczają oczywiście aprobatę dla mordercy, ale trudno nie dostrzec, iż choćby wiadomość o śmierci niewinnych ludzi stała się dla niektórych pretekstem do politycznych i narodowościowych przytyków.

Rzecz jasna, to tylko emotikony i komentarze. Jednak choćby jeżeli tylko część z nich pochodzi od Ukraińców, pokazują one coś bardzo niepokojącego, coś, czym istotnie powinny zainteresować się nasze służby specjalne.

Zresztą skoro choćby wśród naszych rodaków znalazły się tak obrzydliwe postacie, które pochwalały czyny mordercy, a niektóre zapowiadały wręcz jego naśladowanie, trudno zakładać, iż podobne przypadki nie mogą występować również wśród przedstawicieli innych narodowości.

Policja zatrzymała już dziewięć osób w związku z niepokojącymi wpisami dotyczącymi krakowskiej tragedii. Wśród zatrzymanych znaleźli się zarówno Polacy, jak i obywatel Ukrainy. Według informacji przekazanych przez służby część tych osób gloryfikowała działania sprawcy, inne publikowały groźby lub fałszywe wiadomości.

A o ile ktoś nie potrafi sobie wyobrazić, iż takie okrucieństwo jest możliwe choćby bez wyraźnego powodu, niechaj przeczyta relacje o zbrodniach, jakich ukraińscy nacjonaliści i ich współsprawcy dopuszczali się na Wołyniu wobec Polaków.

Nie są to bynajmniej wymysły ani publicystyczne opowieści. W „Biuletynie IPN” nr 7–8/2025 historyk Paweł Sokołowski, analizując dwa tomy „Dokumentów zbrodni wołyńskiej”, przytoczył wstrząsający katalog tortur stosowanych wobec polskiej ludności cywilnej. Wśród nich znalazły się: wyłupywanie oczu, odcinanie kończyn i języków, rozpruwanie brzuchów, obdzieranie żywcem ze skóry, rozcinanie ciał piłą, grzebanie ludzi żywcem, gwałty, okaleczanie narządów płciowych, a choćby torturowanie i mordowanie małych dzieci.

W dokumentach opisano również przypadki palenia ludzi żywcem oraz zadawania ofiarom cierpień, których skala i bestialstwo przekraczają granice ludzkiej wyobraźni. Wyłupywanie oczu, o którym wspomnieliśmy, było zatem zaledwie jedną z wielu udokumentowanych form okrucieństwa.

To wszystko nie wydarzyło się w zamierzchłej przeszłości, ale za życia pokolenia naszych dziadków i pradziadków. I nie zostało dokonane przez jakąś abstrakcyjną, bezimienną siłę, ale przez konkretnych ludzi, niejednokrotnie sąsiadów swoich ofiar.