Sejm 19 listopada przyjął poprawki Senatu usuwające z ustawy sankcje pozwalające wykluczać lekarzy z publicznego systemu za poświadczanie nieprawdy. Za odrzuceniem zmian głosowało 45 posłów, przeciw 228, a 156 się wstrzymało. Ewa Zajączkowska-Hernik alarmuje, iż po aferze Szpitala Południowego osłabiono odpowiedzialność, choć limity wynagrodzeń pozostały.
Sejm pozostawił limity, usunął sankcje
Wynik głosowania nie pozostawia wątpliwości. Sejm nie odrzucił poprawek Senatu, więc z ustawy wypadł cały mechanizm określany jako „lex K.”. Poprawki poparła wcześniej sejmowa Komisja Zdrowia. Ustawa przez cały czas reguluje wynagrodzenia i zatrudnienie medyków korzystających z pieniędzy NFZ, ale nie zawiera już szczególnej procedury odsuwania lekarzy od świadczeń finansowanych publicznie za poświadczenie nieprawdy.
To rozróżnienie jest ważne. Sejm nie zrezygnował z limitów płac. Rządowy model przewiduje maksymalną stawkę godzinową odpowiadającą jednej dwudziestej płacy minimalnej oraz miesięczny pułap równy jej szesnastokrotności. Donald Tusk podawał w lipcu kwotę 76,8 tys. zł miesięcznie. Pozostał także zakaz ustalania zapłaty jako procentu wartości kontraktu z NFZ.
Dlaczego Senat wykreślił „lex K.”
Przepisy dodane w Sejmie pozwalały prezesowi NFZ nałożyć na lekarza lub dentystę zakaz udzielania świadczeń finansowanych ze środków publicznych na okres od miesiąca do ośmiu lat. Przy ponownym naruszeniu przewidziano zakaz dożywotni. Decyzja miała być wykonywana przed prawomocnym rozstrzygnięciem sądu.
Senat wskazał w uzasadnieniu poprawek, iż regulację wprowadzono zbyt późno w toku prac i bez przejścia pełnej drogi trzech czytań. Podniósł też zarzut nierównego traktowania zawodów medycznych, nieprecyzyjnych kryteriów ustalania długości zakazu oraz braku proporcjonalności kary dożywotniej. To poważne zastrzeżenia. Nie usprawiedliwiają jednak pozostawienia sprawy bez dalszego ciągu. jeżeli mechanizm był wadliwy, rząd powinien gwałtownie przedstawić odrębny i konstytucyjny projekt, który ochroni publiczne pieniądze oraz prawa podejrzanego.
Sprawa Szpitala Południowego
Politycznym tłem „lex K.” jest afera Warszawskiego Szpitala Południowego. Prokuratura Okręgowa w Warszawie poinformowała, iż 6 października Dawid K., były koordynator SOR i były radny Koalicji Obywatelskiej, usłyszał zarzut doprowadzenia szpitala do niekorzystnego rozporządzenia 583 570 zł. Według śledczych miało dojść do rozliczania zawyżonego czasu pracy i przedkładania faktur opartych na nieprawdziwych danych.
Podejrzany nie przyznał się i złożył obszerne wyjaśnienia. Jego winę może stwierdzić wyłącznie sąd. Komunikat prokuratury opisuje również inne prowadzone śledztwa, dotyczące między innymi nadzoru nad placówką. Polityczny koszt sprawy pokazał także sondaż zaufania po ujawnieniu nieprawidłowości.
Milionowe zarobki są na razie szacunkiem
Konfederacja twierdzi, iż ponad milion złotych rocznie zarabia około 14 tys. lekarzy, czyli mniej więcej co dziesiąty. Dostępne wypowiedzi resortu nie pozwalają przedstawiać tej liczby jako zamkniętej statystyki. Wiceminister zdrowia Tomasz Maciejewski mówił podczas listopadowego posiedzenia Senatu, iż odsetek może przekraczać 10 proc. spośród około 143 tys. praktykujących lekarzy. Zastrzegł jednak, iż ostateczny obraz dadzą dopiero zebrane dane.
Skala może więc okazać się bardzo duża, ale uczciwa debata wymaga liczb zweryfikowanych, a nie politycznie wygodnego zaokrąglenia. Publiczna ochrona zdrowia nie może zarazem tolerować umów, których placówka nie potrafi skutecznie rozliczyć. Pacjent czekający miesiącami na świadczenie ma prawo wiedzieć, jak wydawana jest jego składka i kto odpowiada za kontrolę kontraktów.
Zajączkowska-Hernik ostrzega przed zamieceniem sprawy
Europosłanka Konfederacji Ewa Zajączkowska-Hernik zaapelowała: „Proszę o nagłaśnianie, bo zaraz zamiotą to pod dywan”. Partia ocenia usunięcie sankcji jako ochronę patologii i łączy sprawę z postulatem likwidacji monopolu NFZ. To stanowisko Konfederacji, a nie ustalenie organu śledczego.
Polacy nie muszą wybierać między bezkarnością a wadliwym prawem. Potrzebują jasnych kontraktów, realnej kontroli czasu pracy i sankcji, które przejdą próbę konstytucyjną. Stawką są pieniądze ze składek, dostęp do leczenia i zaufanie do państwa. Wykreślenie „lex K.” zamyka jeden etap, ale odpowiedzialna władza powinna już pokazać poprawione rozwiązanie.
Źródła: Sejm RP, głosowanie nr 92 z 19 listopada 2026 r., uchwała Senatu i uzasadnienie, druk nr 3337, Prokuratura Okręgowa w Warszawie, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Konfederacja.











