Federalny sędzia w Nowym Jorku rozszerzył ochronę prawną ośrodków pomocy kobietom w ciąży, które oferują nadzieję kobietom chcącym uratować swoje nienarodzone dzieci po zażyciu pierwszej tabletki aborcyjnej. To ważne zwycięstwo wolności słowa i prawa do życia.
Sędzia John Sinatra z Zachodniego Okręgu Nowego Jorku 6 listopada 2026 r. postanowił, iż prokurator generalna stanu Nowy Jork Letitia James nie może nękać kolejnych placówek należących do National Institute of Family and Life Advocates (NIFLA). Chodzi o ośrodki, które nie wykonują same procedury odwracania skutków pigułki aborcyjnej (Abortion Pill Reversal – APR) i nie czerpią z tego żadnych korzyści finansowych. Wystarczy, iż informują kobiety o istnieniu takiej pomocy.
To jasny sygnał: państwo nie ma prawa cenzurować informacji, które mogą uratować życie dziecka.
Co próbowano zakazać?
W 2024 roku Letitia James pozwała Heartbeat International, oskarżając organizację o „rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji”. W rzeczywistości chodziło o to, iż pro-lifeowe ośrodki ośmielały się mówić kobietom prawdę: jeżeli zażyły już mifepriston (pierwszy lek aborcyjny), ale jeszcze nie przyjęły misoprostolu, mogą spróbować podać progesteron i dać dziecku szansę na przeżycie.
Mifepriston blokuje progesteron, to hormon niezbędny do utrzymania ciąży. Podanie dodatkowego progesteronu w wielu przypadkach potrafi zneutralizować to działanie. Badanie z 2018 roku, na które powołuje się Heartbeat International, wykazało kontynuację ciąży u 64–68 proc. kobiet, które podjęły taką próbę.
Mimo to nowojorska prokurator generalna twierdziła, iż „aborcji nie da się odwrócić” i iż takie informacje są „niebezpieczne”. To klasyczna taktyka: najpierw zablokować dostęp do informacji, a potem twierdzić, iż nie ma alternatywy.
Kobiety mają prawo wiedzieć
Gabriella McIntyre z Alliance Defending Freedom trafnie ujęła sedno sprawy: wiele kobiet żałuje decyzji o aborcji już po zażyciu pierwszej pigułki. Niektóre zostały do niej zmuszone. Nie powinny być zostawione same sobie i pozbawione informacji o możliwości uratowania dziecka.
Ryan Bangert, wiceprezes ADF, podkreślił w programie „Washington Watch”:
„Gdy kobieta uświadamia sobie, iż nie chce aborcji, albo iż została do niej zmuszona, ma absolutne prawo wiedzieć, jakie ma możliwości. Próby uciszenia ośrodków pro-life, które oferują tę nadzieję, są po prostu nie do przyjęcia.”
Sąd federalny jasno stwierdził: samo mówienie kobietom o dostępnej pomocy nie może być pretekstem do ograniczania działalności pro-life.
Kobieta, która chce dać szansę swojemu dziecku, ma prawo usłyszeć pełną prawdę. Nikt, ani prokurator generalna, ani żaden stan, nie powinien stawać między nią a nadzieją na uratowanie życia.
jb












