„Zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć:
aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca,
tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia”
To Słowo Życia mówi nie tylko o śmierci Chrystusa, ale także o zmartwychwstaniu. Tutaj ponownie wskazuje się na chrzest, iż przez chrzest zostajemy pogrzebani z Nim w śmierć. Wejście z Chrystusem w śmierć oznacza w tym momencie wyrzeczenie się własnej woli. Celem jest żyć nowym życiem, a raczej Jezus musi w nas żyć. On sam działa mocą swojego zmartwychwstania.
Historyczne zmartwychwstanie Chrystusa w Jerozolimie 2000 lat temu jest rzeczywistością. Ale związek z Jego zmartwychwstaniem podczas mojego chrztu jest równie realny. Jednak sam chrzest nie wystarczy. Aby w domu było światło, potrzebna jest instalacja elektryczna z włącznikiem i żarówką. Ale choćby jeżeli energia jest podłączona do źródła, a my nie naciśniemy włącznika, pozostaniemy w ciemności. Tylko wtedy, gdy naciśniemy włącznik, żarówka się zaświeci. Chrzest możemy porównać do instalacji elektrycznej, a włącznik do aktywnej wiary. Chrystus żyje we mnie w mocy przez chrzest i aktywną wiarę.
Życie nowym życiem oznacza życie z wiary, która jednoczy mnie z Chrystusem. Chodzi o posłuszeństwo wiary, o którym mowa na przykład w wersecie 16. Posłuszeństwo wiary to realizacja słowa Bożego. O tym mówił Jezus, gdy wzywał nie tylko do słuchania uszami, ale także do realizacji, do ucieleśniania słowa Bożego. Mądry jest ten, który realizuje. Nie buduje swojego życia na piasku, ale na skale (Mt 7,4).
Nowe życie daje Duch Święty, a nie duch tego świata. Duch Święty ucieleśnia żywego Chrystusa poprzez nasze posłuszeństwo wiary i pokutę. Pokuta – metanoia – to zmiana myślenia, a więc jest procesem. W konkretnej sytuacji moje myślenie reaguje automatycznie: użalaniem się nad sobą, krytyką, gniewem, nieczystością… To wynika ze starej natury człowieka. Proces zmiany myślenia to pokuta. Zamiast użalania się nad sobą – żal za grzechy, zamiast krytyki – samokrytyka, zamiast gniewu – łagodność, zamiast nieczystości – czystość.
