«Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma»
Kim jest dziś prorok? Ten, kto głosi prawdy Boże, stoi za nimi i cierpi za nie. Nie każdy, kto prorokuje, jest prorokiem. choćby małe dziecko może prorokować, gdy mówi coś z Ducha Bożego dla zachęty, pouczenia lub napomnienia. Przecież w Liście do Koryntian apostoł wzywa nas do gorliwego zabiegania o dar proroctwa. Proroctwo nie oznacza przepowiadania przyszłości. Biblijny termin „prorokować” oznacza głoszenie słowa Bożego w mocy Bożej, w sposób aktualny, tak aby dotarło do ludzkiego serca.
Jednak dziś wciąż istnieją fałszywi prorocy i jest ich bardzo wielu. Na wydziałach teologicznych są to liberalni teologowie, którzy zaprzeczają boskości Chrystusa, Jego prawdziwemu i historycznemu zmartwychwstaniu, a choćby samej boskiej inspiracji Pisma Świętego. W rzeczywistości nie wierzą w żadne cuda w Piśmie Świętym. Oczywiście nie powiedzą tego wprost, więc wydaje się, iż oni również pięknie wyrażają prawdę, ale dzięki niejednoznacznych sformułowań tak bardzo ją przeinaczają, iż w rzeczywistości ją eliminują. Fałszywi prorocy unikają istoty rzeczy i przy dużej ilości przeczytanych informacji zabijają prawdę i gaszą Ducha Bożego. Potrafią w atrakcyjny sposób głosić herezje i różne półprawdy, pozbawiając w ten sposób ludzi tego, co najcenniejsze – zbawczej wiary! Prawdziwi prorocy natomiast kładą nacisk na zbawczą wiarę, ponieważ bez niej nikt nie będzie zbawiony.
A co do nagrody, jak mówi Jezus, każdy, kto przyjmuje proroka, to znaczy każdy, kto przyjmuje prawdziwą naukę, którą on głosi, i Ducha Bożego, którego posiada prorok, otrzyma w wieczności tę samą nagrodę, co sam prorok. Ponadto, tu, na ziemi, prorocy są prześladowani, oczerniani i pogardzani, a publiczne wyrażanie jedności z nimi oznacza przyjęcie udziału w oszczerstwach, kpinach i prześladowaniach, którymi prorok jest prześladowany. Ale te prześladowania i drwiny są doświadczane nie z powodu proroka, ale z powodu prawdy, którą głosi. W rezultacie człowiek doświadcza kpin z samego Chrystusa.
Mojżesz powiedział: „Oby cały lud Pana prorokował!” (Lb 11,29). Każdy chrześcijanin, jeżeli jest wierny Chrystusowi (a może to być choćby osoba młoda, jeżeli odważnie stoi w prawdzie), doświadcza w pewnym stopniu losu proroka – prześladowań, drwin, gróźb i oszczerstw.
Prosimy, abyśmy otrzymali nie tylko dar proroctwa, ale także abyśmy byli prawdziwie zakorzenieni w prawdzie, w Chrystusie, i stali się prawdziwymi prorokami dla dzisiejszych czasów, dla ludzi, których spotykamy. A kto nas przyjmuje, w istocie przyjmuje Chrystusa, o którym świadczymy i którego naśladujemy.
