Przywódcy UE uzgodnili 13 listopada 2026 r. w Dublinie, iż Polska wejdzie do E5, europejskiego zespołu do rozmów o pokoju na Ukrainie, obok Francji, Niemiec, Włoch i Wielkiej Brytanii. Donald Tusk zapowiedział Warszawie kluczową rolę. Dla Polaków stawką jest wpływ na układ bezpieczeństwa przy naszej wschodniej granicy.
Polska w europejskim zespole E5
Przywódcy uzgodnili skład europejskiego zespołu negocjacyjnego podczas nieformalnego spotkania w Dublinie. Obok instytucji Unii Europejskiej tworzyć go będzie E5: Polska, Francja, Niemcy, Włochy i Wielka Brytania. Format ma reprezentować europejskie stanowisko w działaniach zmierzających do zakończenia rosyjskiej wojny przeciwko Ukrainie.
Donald Tusk poinformował, iż E5 uzyskało największe poparcie jako reprezentacja Europy w rozmowach z Ukrainą, Stanami Zjednoczonymi i Rosją. Premier ocenił, iż Polska będzie odgrywać w tym gronie kluczową rolę. To ważna deklaracja, ale jej miarą nie będą gratulacje składane szefowi rządu. Liczyć się będą ustalenia, które dotkną polskiego bezpieczeństwa na długie lata.
Samo powołanie zespołu nie przesądza jeszcze, iż wszystkie etapy negocjacji odbędą się przy jednym stole ani iż Warszawa będzie miała decydujący głos w każdej sprawie. Daje jednak Polsce miejsce w gronie państw uzgadniających europejską linię. Po latach, w których o bezpieczeństwie naszego regionu zbyt często chcieli rozstrzygać gracze położeni daleko od rosyjskiej granicy, tej pozycji nie wolno zmarnować.
Pokój nie może nagradzać Rosji
Antonio Costa podkreślił po spotkaniu, iż tylko Ukraina ma prawo decydować o swoim terytorium i suwerenności. Gwarancje bezpieczeństwa mają być omawiane w ramach koalicji chętnych, w ścisłej koordynacji z NATO. To adekwatny punkt wyjścia. Rosja nie może otrzymać politycznej nagrody za agresję, a żaden układ nie może osłabić Sojuszu Północnoatlantyckiego jako podstawy obrony Polski.
Tusk zapowiedział, iż Warszawa nie zgodzi się na zmianę europejskiej architektury bezpieczeństwa na korzyść Rosji. Te słowa trzeba przełożyć na warunki negocjacyjne: wiarygodne zabezpieczenie przed kolejną agresją, zachowanie więzi transatlantyckiej oraz jasny podział zobowiązań. Rosyjskie ataki i prowokacje przy polskiej granicy pokazują, iż dla nas nie jest to odległy konflikt dyplomatyczny.
Polska wspiera państwo napadnięte, bo niepodległa Ukraina oddziela nas od rosyjskiej machiny wojennej. Nie oznacza to zgody na podpisywanie każdego rachunku bez kontroli. Warszawa musi znać koszty przyszłych gwarancji, zakres własnych zobowiązań i skutki dla Sił Zbrojnych RP. Spór o połączenie pomocy dla Kijowa z polskim interesem trwa od dawna i nie może zostać przykryty językiem europejskiej jedności.
Miejsce przy stole trzeba wykorzystać
Costa zapowiedział też, iż Rada Europejska 26 i 27 listopada zajmie się potrzebami finansowymi Ukrainy na kolejny rok i dalszy okres. Oznacza to, iż rozmowy o pokoju od początku łączą się z pieniędzmi, odbudową oraz przyszłymi gwarancjami. Każdy z tych punktów ma bezpośredni wymiar dla polskiego budżetu, przemysłu i bezpieczeństwa.
Obecność instytucji unijnych w zespole może porządkować wspólne stanowisko, ale nie może sprowadzać Polski do roli wykonawcy decyzji uzgodnionych przez większe stolice. Warszawa zna rosyjską politykę, ponosi koszty położenia geograficznego i odpowiada za wschodnią flankę NATO. Ma więc prawo mówić własnym głosem.
Wejście do E5 jest dyplomatyczną szansą. Sukcesem stanie się dopiero wtedy, gdy przyszły pokój ograniczy rosyjskie możliwości ponownego ataku i nie przerzuci na Polaków niejasnych zobowiązań. Miejsce przy stole ma wartość tylko wtedy, gdy służy polskiej suwerenności i bezpieczeństwu.
Źródła: Rada Europejska; Interia Wydarzenia
Źródło: Interia Wydarzenia
