Pastisz pieśni Bułata Okudżawy `A przecież mi żal`
Co było, nie wróci i szaty rozdzierać by próżno,
cóż, każda epoka ma swoj obyczaj oraz ład.
A przecież mi żal, iż nie mogę ustrzelić Putina,
tak chętnie bym dziś choć maczugą rozwalił mu łeb.
A potem z rozkoszą powiesił na pierwszej latarni,
niech bestia w cierpieniach wciąż czeka na niej na swój kres.
A sępy i lwy poćwiartują to ścierwo na strzępy,
ażeby już nikt nie ucierpiał przez sukinsyna.
Niech ludzie zapomną, iż kiedyś to monstrum istniało
i niech z ich pamięci zniknie o nim najmniejszy ślad.
A wtedy znów wrócą dawne, piękne, wspaniałe czasy
i z nimi niech wróci także cudny, przyjazny świat.
