Mniejsze zło…

dakowski.pl 23 hours ago

Radzikowski: Mniejsze zło

Daleki jestem od politycznych sympatii do prezydenta Karola Nawrockiego. Nie podzielam wielu jego poglądów, a przede wszystkim nie popieram siły politycznej, która desygnowała go w wyborach prezydenckich. Nadto negatywnie oceniam wiele jego decyzji z okresu kiedy był prezesem Instytutu Pamięci Narodowej. Jest oczywistym, iż Karol Nawrocki wpisuje się w patologiczny podział polskiej sceny politycznej pomiędzy PiS, a PO/KO, a co więcej – podział ten utrwala. choćby bowiem gdy stara się zachować niezależność, to jest jednoznacznie kojarzony z Prawem i Sprawiedliwością.

Trudny wybór

Zdaję sobie sprawę, iż decyzja na kogo głosować w II turze ostatnich wyborów prezydenckich (i czy w ogóle głosować), była decyzją bardzo trudną. Dla wielu był to przysłowiowy wybór pomiędzy dżumą a cholerą. Osobiście głosowałem wówczas na Nawrockiego, którego uznałem w ówczesnej sytuacji politycznej za „mniejsze zło”. Uważałem bowiem, iż wybór Trzaskowskiego nie dość, iż nie zmieni bezkrytycznie proukraińskiego kursu w polityce zagranicznej, to przyniesie dodatkowe szkody w polityce wewnętrznej. Poglądy Rafała Trzaskowskiego w sprawach nazwijmy to „obyczajowych” (afirmacja wszelkich mniejszości, poparcie postulatów środowiska LGBT) były bowiem powszechnie znane. Ponadto jego euroentuzjazm wykraczał ponad to „co ustawa przewiduje”, a w każdym przebijał wyraźnie w tej konkurencji Nawrockiego. Przede wszystkim jednak wybór Trzaskowskiego przekazałby koalicji rządowej pełnię władzy. Z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością można było bowiem przyjąć, iż będzie on podpisywać wszystkie ustawy, które „wysmaży” większość sejmowa.

Przyszłość pokazała, iż nie pomyliłem się w swoich rachubach. Bez względu na to jak oceniamy środowisko polityczne, z którego wywodzi się Karol Nawrocki, bez względu na to jak oceniamy jego poglądy i działania w sprawach międzynarodowych – to z całą pewnością obecny prezydent nie jest bezwolnym narzędziem w ramach układu i nie legitymizuje szkodliwych działań ekipy Tuska. Przykładem tego był stanowczy sprzeciw Karola Nawrockiego wobec wątpliwych prawnie działań podjętych przez koalicję rządową w sprawie Trybunału Konstytucyjnego (co zresztą potwierdził w swojej uchwale Sąd Najwyższy). Być może jeszcze istotniejszy wymiar ma zawetowanie przez Karola Nawrockiego ustawy z dnia 22 października 2026 r. o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego 2693). Chodzi o ustawę pozwalającą na blokowanie nielegalnych treści w internecie, wdrażającą unijny Akt o usługach cyfrowych (DSA).

Nie będę ulegał żadnym szantażom rządzących, tym bardziej, jeżeli zakładnikami ma być bezpieczeństwo i wolność. To niemoralne i nieakceptowalne działanie. Państwo ma dziś szeroką paletę możliwości, by chronić obywateli przed przestępcami. Musi mieć tylko wolę siłę i umiejętność, by z nich skutecznie skorzystać. jeżeli potrzebuje ich wzmocnienia niech przygotuje odpowiednie propozycje. Te, które dziś wetuję nie są poprawą bezpieczeństwa, ale próbą nadużycia władzy, by zabezpieczyć własne polityczne interesy .[*] — uzasadnił swoją decyzję Karol Nawrocki. Prezydent słusznie uznał, iż uchwalone zmiany legislacyjne wypełniają znamiona cenzury prewencyjnej” a sama ustawa o blokowaniu treści w internecie zawiera rozwiązania nieproporcjonalne względem chronionych wartości”, co „stanowi rażące naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności wyrażonej w artykule 31 ustęp 3.

Niebezpieczeństwo płynące z przyjęcia ustawy jest oczywiste dla wszystkich racjonalnie myślących obywateli. Pod pretekstem ochrony internautów przed potencjalnymi naruszeniami prawa, proponowane rozwiązania prawne ograniczały by wolności obywatelskie i de facto wprowadzały cenzurę. Nie trzeba dodawać jak szerokie byłoby w takim przypadku pole do manipulacji i nadużyć.

Powyższe przykłady dobitnie wskazują, iż bezrefleksyjna krytyka prezydenta Nawrockiego tylko dlatego, iż kojarzy się z Prawem i Sprawiedliwością, a jego działania często wpisują się w postulaty tej partii – nie jest racjonalna. Oceniajmy działania prezydenta w sposób merytoryczny – krytykujmy go za decyzje szkodliwe, a popierajmy działania zgodne z interesem Polski i jej obywateli.

Miejmy nadzieję, iż Prezydent RP nie zawaha się również przed zawetowaniem skrajnie szkodliwej i niebezpiecznej ustawy o środkach ograniczających, znanej jako ustawa 3003. W tej sprawie Karol Nawrocki jest „ostatnią deska ratunku”. Będąc mocno sceptyczny co do całościowej oceny działań prezydenta Nawrockiego, podtrzymuje swoje stanowisko, iż wybór Karola Nawrockiego w wyborach prezydenckich był „mniejszym złem”.

Michał Radzikowski

[*] cytaty za oficjalną stroną Prezydenta RP – prezydent.pl/

Read Entire Article