Mam marzenie!

Jak wyglądałby świat, gdyby narody świata postanowiły pozwolić wszystkim rozwijać się w pokojowym współistnieniu? — Dlaczego to się nie sprawdza? Które problematyczne elementy należałoby zneutralizować?

Piotr Hanseler 9 paź 2026 forumgeopolitica/i-have-a-dream

Rzeczywistość: Koszmar, a nie sen

Nienawistny obraz wroga sprawi, iż wojna będzie możliwa

Nasi czytelnicy znają argumenty wysuwane przez „Kolektywny Zachód”, by usprawiedliwić toczące się w tej chwili wojny – i prawdopodobnie te, które dopiero nadejdą – są one powszechnie znane i nie trzeba ich powtarzać do znudzenia; są puste i całkowicie nieszczere. W konsekwencji tych „uzasadnień” Zachód postrzega Rosjan jako agresywnych podludzi, którzy zaatakują Zachód, by osiągnąć swoje imperialistyczne cele – nie po raz pierwszy, ale wielokrotnie. A jednak za każdym razem to Zachód atakował, sprowadzając na Rosję śmierć i zniszczenie.

Izraelczycy nie uważają choćby Palestyńczyków – a tym samym wszystkich Arabów – za podludzi, ale za zwierzęta. Chcą ich wytępić poprzez ludobójstwo, a resztę podporządkować sobie i rządzić pod rządami Izraela (Wielkiego Izraela); „Generalny Plan Wschodni” wyraża swoje poparcie. W oczach Zachodu Irańczycy to terroryści i masowi mordercy, napędzani religijnym fanatyzmem.

W tym tkwi sedno argumentów wysuwanych przez Kolektyw Zachodu. Mężczyźni i kobiety, którzy kształtują tę narrację w sferze publicznej i powtarzają ją niczym różaniec, wzorowali się na podejściu dr. Goebbelsa, któremu przypisuje się powiedzenie, iż kłamstwo staje się prawdą, jeżeli jest powtarzane wystarczająco często. Izraelczycy i wszyscy ich koledzy z Kolektywu Zachodu stosują tę samą formułę – z powodzeniem.

Fakt, iż zasada ta przez cały czas obowiązuje po II wojnie światowej, jest wyraźnym dowodem całkowitego upadku sceptycyzmu, antidotum na propagandę. Konsekwencje tego faktu są przerażające, gdyż choćby dziś wśród społeczeństwa jest wielu – zbyt wielu – zwolenników, milczących obserwatorów i tych, którzy wybierają drogę najmniejszego oporu.

W nazistowskich Niemczech Żydzi byli mordowani w tajemnicy. Większość ludności nie była w pełni świadoma tego, co się działo, a ludzie milczeli, jeżeli dowiedzieli się o tym pocztą pantoflową. Przywódcy nazistowscy milczeli na temat tego ludobójstwa, ponieważ wierzyli, iż społeczeństwo go nie zaakceptuje – i prawdopodobnie mieli rację. Sytuacja w Izraelu jest zupełnie inna: zdecydowana większość mieszkańców „Ziemi Świętej” popiera ludobójstwo na Palestyńczykach, które może śledzić każdy w internecie.

Oto krótki film pokazujący stan Gazy przed i po eskalacji zniszczeń. [w oryg. md]

W porównaniu z Gazą, Drezno wyglądało znacznie lepiej po bombardowaniach w 1945 roku; w Dreźnie zniszczono 25 000 mieszkań, podczas gdy w Gazie zniszczeniu uległo około 135 000 budynków!

Izrael przejdzie do historii jako mrożąca krew w żyłach opowieść ku przestrodze, zastępując nazistowskie Niemcy – to zwrot akcji, który nie mógłby być bardziej cyniczny.

W Europie Zachodniej standardy polityczne i społeczne są równie żałosne. W Wielkiej Brytanii można zostać aresztowanym za sprzeciw wobec ludobójstwa w Strefie Gazy; choćby bezgłośne trzymanie transparentu z napisem „Jestem przeciwny ludobójstwu. Popieram Palestine Action” jest uważane za naruszenie artykułu 13 Ustawy o Terroryzmie . To właśnie doprowadziło do aresztowania Grahama Basha, starszego Żyda , w Londynie. jeżeli sprzeciwiasz się ludobójstwu i solidaryzujesz się z mordowanymi, jesteś terrorystą.

Uważam Gazę za ogromny obóz koncentracyjny, a więźniowie mają prawo bronić się wszelkimi możliwymi sposobami, jak to miało miejsce w październiku 2023 roku. Kiedy więźniowie w Sobiborze zabili strażników i uciekli, uznano to za bohaterstwo – zobacz film „ Ucieczka z Sobiboru” . Dziś jesteś nazywany terrorystą, choćby jeżeli okazujesz wsparcie tym biednym duszom, trzymając transparent.

Większość skazana na milczenie

Jeśli wziąć media za miarę, to wszyscy Europejczycy są rusofobami. W sensie absolutnym z pewnością nie odpowiada to prawdzie. Jednak większość tych, którzy nie są rusofobami, milczy. Niektórzy z wygody, inni prawdopodobnie ze strachu przed prześladowaniami. Co ma chronić „przeciętnego obywatela”, skoro nie udało się ochronić tak prominentnej postaci jak Jacques Baud ? Rozmawiając z ludźmi w Europie Zachodniej w bardzo prywatnym otoczeniu, staje się jasne, iż pozytywne uwagi na temat Rosji w „neutralnej” Szwajcarii co najmniej nie sprzyjają karierze. Osobiście, szwajcarski bankier średniego szczebla jasno mi dał do zrozumienia, iż ​​uważa postępowanie Szwajcarii jako państwa neutralnego wobec Rosji – i postępowanie jego pracodawcy wobec klientów mających powiązania z Rosją – za niedopuszczalne i nielegalne. Ma jednak dwójkę dzieci i dom obciążony hipoteką, dlatego czuje, iż nie może wyrazić swojej opinii przełożonym.

To wyraźny sygnał, iż osobiste poglądy ludzi nie mają już znaczenia i nie mają żadnego wpływu. Obawa przed negatywnymi konsekwencjami jest zbyt silna. W konsekwencji wpływ, jaki nieliczni odważni ludzie wywierają na opinię publiczną, jest znikomy. W rezultacie ci, którzy sprawują władzę, już odnieśli zwycięstwo.

Rusofobia i postawy ludobójcze w Europie są nie tylko społecznie akceptowalne, ale poprzez neutralizację odmiennych opinii, o których mowa powyżej, stały się częścią agendy mediów publicznych i polityki. Agenda ta charakteryzuje się „monoteistycznym” światopoglądem, który uniemożliwia jakąkolwiek dyskusję: Jest tylko jeden Bóg. I jest tylko „nasza” opinia, „nasza” prawda. „Nasza demokracja”.

Czy zło zwyciężyło? Czy moje przemyślenia na ten temat, wyrażone w artykule z listopada 2025 roku „ Czy zło zwycięży ?”, są już nieaktualne? Całe kontynenty są zatrute kłamstwami, które stały się jedyną prawdą. Nie ma już potrzeby zabijania ani zmuszania przeciwników tej polityki do zniknięcia. Panuje strach i sprawia, iż ​​odmienne opinie znikają – misja wykonana.

Jak rozpocząć wojnę

Maszyna nienawiści, skonstruowana z wielką precyzją, sprawnie działa we wszystkich starych partiach. Polityka, przemysł i media – po raz kolejny – stały się jednością; wyraźny dowód faszyzmu. Mechanizm kontroli, który ucisza „przeciwników”, opiera się na zinstytucjonalizowanym i prawnie skodyfikowanym strachu. Strachu przed utratą pracy, pozycji społecznej i reputacji. Niewielka resztka, która odmawia zastraszania, jest poddawana sankcjom, które prowadzą do wywłaszczenia wszystkich zasobów finansowych i całkowitego pozbawienia praw. Sankcje te podważają godność człowieka i wynikające z niej prawa podstawowe. Mechanizm polityczny i administracyjny, który sprawia, iż ​​średniowieczny zakaz cesarski wydaje się trywialny w porównaniu z nim. jeżeli prawa podstawowe zostaną wyeliminowane, fundament, na którym opiera się każde społeczeństwo, zostanie utracony. Nawiązuję do mojego wykładu z 3 września: „ Godność człowieka jest niematerialna” – naprawdę? Wystarczy spojrzeć 90 lat wstecz, aby dostrzec tę samą erozję społeczeństwa.

Ustawa o pełnomocnictwach z 1933 roku powstała w wyniku ataku pod fałszywą flagą (pożar Reichstagu) i braku kręgosłupa niemieckiego parlamentu. Jego nienazistowscy członkowie zostali oszukani i/lub zastraszeni. Doprowadziło to do powstania struktury władzy porównywalnej z dzisiejszą. „ Prawem jest to, co służy narodowi niemieckiemu ” – żart Hansa Franka na Kongresie Prawników Niemieckich w 1933 roku. Trudno dostrzec zasadnicze różnice między rokiem 1933 a 2026. w tej chwili polityka UE jest nie tylko egzekwowana w Niemczech z pełną siłą władz, ale objęła całą UE. Na czele tej ponadnarodowej struktury stoi Ursula von der Leyen, która została wyniesiona do władzy bez demokratycznego mandatu. W przeciwieństwie do tego, urząd kanclerza Adolfa Hitlera został legitymizowany demokratycznie.

W przeciwieństwie do kadencji Ursuli von der Leyen, urząd kanclerza Adolfa Hitlera był demokratycznie legitymizowany.

Bezpośrednia wojna w Europie między NATO a Rosją toczy się już w ludzkich umysłach. Beczka prochu jest pełna. Błahy atak pod fałszywą flagą w Lipsku (Rosja podobno zaatakowała Niemcy dronem za 199 euro) nie wystarczył jeszcze, by zapalić iskrę w beczce prochu; będą kolejne iskry, aż w końcu to wystarczy.

Alternatywna koncepcja — marzenie — wyglądałaby inaczej i byłaby błogosławieństwem dla całej ludzkości.

Koncepcja „Mam marzenie” zagraża życiu

„Mam marzenie. Że pewnego dnia ten naród powstanie i zacznie żyć zgodnie z prawdziwym znaczeniem swojego credo. Uważamy te prawdy za oczywiste: iż wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi.”

Dr Martin Luther King Jr. podczas Marszu na Waszyngton 28 sierpnia 1963 r.

Dr Martin Luther King zapłacił za swoje marzenie życiem. Gdyby rządy świata poszły w ślady Martina Luthera Kinga – a nigdy nie słyszałem ani jednego autorytatywnego głosu sprzeciwiającego się marzeniu tego bohatera – i gdyby wszyscy ludzie na tej ziemi byli traktowani równo, powody toczących się w tej chwili wojen stałyby się nieaktualne, a my mielibyśmy pokój.

Rosjanie byliby ludźmi – a nie imperialistycznymi, brutalnymi podludźmi ze Wschodu. Irańczycy nie byliby muzułmańskimi, krwiożerczymi, religijnymi terrorystami kontrolowanymi przez „mullahów”. Chińczycy nie byliby bezdusznymi komunistycznymi robotami, pragnącymi podporządkować sobie Zachód. Niemcy nie byliby nazistami z wypranymi mózgami, uwiedzionymi po raz kolejny; Amerykanie nie byliby niewykształconymi, prymitywnymi, nierzetelnymi pyskaczami, którzy szantażują świat; i wreszcie, Brytyjczycy nie byliby psychopatami z mgieł Albionu, którzy wciąż pragną rządzić światem.

My, ludzie, po prostu żylibyśmy razem, rozwiązywalibyśmy konflikty pokojowo i nigdy nie pomyślelibyśmy o grożeniu innym śmiercią czy zniszczeniem, nie mówiąc już o atakowaniu ich lub niszczeniu.

Jestem pewien, iż gdyby odbyło się ogólnoświatowe referendum, ta prosta struktura świata z pewnością spotkałaby się z uznaniem około 99% populacji świata.

Marzenie byłoby rajem

Mimo iż szanse na realizację tego marzenia są w tej chwili nikłe, opisywanie tego marzenia, tego celu, jest przyjemnością.

W czasie wojny kraje zwiększają wydatki na obronę do astronomicznych poziomów. Jesteśmy już w stanie wojny, a wydatki na obronę już wzrosły. Gdyby te koszty zostały wyeliminowane, rządy mogłyby skupić się na tym, do czego ludzie je wybrali: na poprawie życia ludności poprzez inwestycje w infrastrukturę, edukację, opiekę zdrowotną i tak dalej.

W tym idealnym świecie nie byłoby sankcji; handel towarami i przepływ pieniędzy byłby swobodny i nieskrępowany, a tym samym znacznie bardziej efektywny i tańszy. Skorzystałby na tym każdy człowiek na świecie.

Kraje takie jak Rosja i Iran nagle stałyby się najbogatszymi krajami na planecie – ograniczając się do zaledwie dwóch największych spośród w tej chwili walczących stron. I to ostatecznie jest jeden z głównych powodów, dla których to marzenie w tej chwili się nie spełnia. Nazywa się zazdrość – obok chciwości, najsilniejszą siłą w istotach ludzkich. Wielu ludzi myśli, iż zazdrość jest problemem klas niższych, które pragną lepszego życia. Jednak tak nie jest. Spotkałem miliarderów, którzy mogli naprawdę zaspokoić każde materialne pragnienie jednym skinieniem głowy. Jednak zazdrościli tym, którzy byli jeszcze bogatsi. Perwersyjne, ale prawdziwe. Dotyczy to również superelity, której nigdy choćby nie widzimy. Ludzie z największą władzą automatycznie chcą być najbogatsi, ponieważ boją się, iż w przeciwnym razie stracą swoją władzę.

Ci, którzy mają władzę, nie dążą do świata marzeń

Świat marzeń możnych wygląda inaczej; znajduje to odzwierciedlenie w obecnej sytuacji. Z jednej strony zarabiają biliony na wydatkach wojskowych – biznesie charakteryzującym się ogromnymi prowizjami i marżami zysku. Oaza komfortu, stworzona dla skorumpowanych liderów biznesu, polityków, analityków politycznych, lobbystów i głównego nurtu mediów. Świat marzeń, który opisałem, oznaczałby koniec tego biznesu. Ten biznes jest tak lukratywny, ponieważ znikoma część światowej populacji może podzielić te ogromne sumy między siebie, zostawiając wystarczająco dużo, by przekupić decydentów w polityce, biznesie i mediach.

Nie wystarczy po prostu posmarować tych pań i panów, żeby dostać kontrakt za pośrednictwem organu takiego jak parlament, bo posmarowanie ich jest jak wynajem. Trzeba ciągle płacić. Przekupując ludzi i integrując ich z łańcuchami wartości, zmniejsza się koszty wsparcia, czas zarządzania, a tym samym pieniądze. Młodych polityków wspiera się stypendiami i wysoko płatnymi, beznadziejnymi posadami, obiecując im, iż po wypełnieniu obowiązków na stanowisku politycznym, dostaną inną pracę, której bez pomocy nigdy by nie znaleźli. Im głupszy człowiek, tym niższe koszty.

Doskonały przykład:

Annalena Baerbock. Choć głupia jak but, „uczęszczała” przez kilka miesięcy do Londynu zamiast do London School of Economics (2004–2005), została ministrem spraw zagranicznych (2021–2025), a następnie przewodniczącą Zgromadzenia Ogólnego ONZ (2025–2026), a w tej chwili jest profesorem praktyki zawodowej na Uniwersytecie Columbia. Jej pensja będzie wynosić od 250 000 do 400 000 dolarów. Pozostawię wyobraźni czytelnika, aby zgadł, jak prezydent Uniwersytetu Columbia dał się przekonać do zatrudnienia takiej osoby – która nie zna choćby swojego ojczystego języka – na stanowisko profesora.

To nie są nowe historie. Joschka Fischer, który porzucił szkołę średnią, po objęciu stanowiska ministra spraw zagranicznych i wicekanclerza Niemiec (1998–2005) został profesorem wizytującym na Uniwersytecie Princeton – bez dyplomu ukończenia szkoły średniej i bez śladu wykształcenia uniwersyteckiego – licencjatu, doktoratu ani habilitacji – gdziekolwiek. Trzeba by być nieco cynicznym, żeby sądzić, iż ten zaszczyt bycia profesorem miał cokolwiek wspólnego z bombardowaniem Serbii.

Wiele karier przebiega według tego samego schematu: im słabsi kandydaci, tym bardziej podatni na wpływy – i tym taniej jest ich sponsorom osiągnąć swoje cele. Prezydent Macron nie znał pojęcia EBITDA , kiedy dołączył do Rothschild w 2008 roku; to jak murarz nieumiejący trzymać kielni. Chociaż awansował na partnera po zaledwie dwóch latach, jego rola w dużych transakcjach do tego momentu była określana jako „młodsza”: wypełniał arkusze kalkulacyjne w Excelu. W Rothschild awans od stanowiska podstawowego do partnera zajmuje zwykle od 7 do 12 lat. Pan Macron otrzymał zatem pochwały, zanim oddał jakiekolwiek szczególne zasługi. To samo dotyczyło kanclerza Merza w BlackRock.

W ten sposób w Europie – i w USA również – tworzy się kariery, by montować podatne na wpływy i kontrolowane marionetki, które podążają za swoimi marionetkami i w żaden sposób nie służą życzeniom własnych społeczeństw. Dlatego też nie ma znaczenia, czy 99% ludzi pragnie pokoju i dobrobytu. Gdzie byśmy skończyli, gdyby plebs dostał to, czego pragnął?

Jak pozbyć się niszczycieli snów?

Mając odpowiednie zasoby i zespół naukowców, z pewnością dałoby się wciągnąć w wir wydarzeń osoby pracujące za kulisami, ale w tej chwili – z czystej potrzeby fizycznej samoobrony – wielu z tych, którzy mają do tego wystarczające zdolności intelektualne, nie jest w stanie działać. Istnieje wiele publikacji na ten temat, ale większość z nich napisana jest przez nieznanych autorów, przez co stają się łatwym łupem dla tych, którzy odrzucają takie badania jako teorie spiskowe, tym samym stawiając autorów na spalonym .

Kilka tygodni temu spotkałem się na lunchu z grupą najwybitniejszych i najbardziej wpływowych analityków geopolitycznych Zachodu. Podczas posiłku zapytałem, czy oni również uważają, iż teorie na temat pewnych grup ( głębokiego państwa , Rothschildów itd.) są trafne: Odpowiedź brzmiała: zdecydowanie tak — od wszystkich. Powodem, dla którego żaden z czołowych umysłów — a właśnie tacy byli ci uczestnicy — nie bada tego tematu i nie zwraca na niego uwagi opinii publicznej, jest samozachowanie. Nie wydaje się jeszcze możliwe rozwiązanie problemu dzięki konwencjonalnych metod naukowych i dziennikarskich — strach po jednej stronie jest zbyt wielki, a siła po drugiej stronie jest równie potężna. Jednak nadejdzie czas, gdy marionetkarze będą popełniać błędy; patrz Epstein — „Concierge of Evil” — Dangerous Questions .

Moje marzenie jest jak raj, ale rzeczywistość jest koszmarem.

Wniosek

Mam to marzenie, o którym wielokrotnie wspominałem w tym artykule – marzenie o dobrobycie dla wszystkich, marzenie o sprawiedliwości. A przede wszystkim marzenie o pokoju. To właśnie to marzenie wielokrotnie inspirowało ludzi do buntu i walki, choćby w najgorszych, najciemniejszych okresach ich historii.

Nie jest pewne, czy jest to możliwe w okolicznościach panujących co najmniej od II wojny światowej – w których nieobieralne, tajne grupy, których istnienia można się co najwyżej domyślać, kontrolują losy świata. Kto ma siłę, odwagę i środki, by wywrzeć nacisk na te unikające światła potwory i postawić je przed globalną opinią publiczną i postawić przed sądem?

Czas ucieka. jeżeli na przykład Europejczycy osiągną swój cel i wybuchnie wojna z Rosją, to – zdaniem ministra spraw zagranicznych Ławrowa – będzie to zupełnie inny rodzaj wojny – i będzie krótka.

Apeluję do wszystkich decydentów na Zachodzie, aby przemyśleli swoją wojenną manię i w końcu nacisnęli na hamulce – zanim droga zamarznie, hamulce utracą wszelką siłę, a głupcy za kierownicą dopiero w momencie zderzenia zdadzą sobie sprawę, iż są idiotami. Ludzkość zapłaci za to cenę.