W niedzielę, 11 października, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach odbyły się diecezjalne obchody Dnia Dziecka Utraconego. Rodzice i rodziny, które w swoich sercach noszą ból po odejściu dziecka, zgromadzili się, by w ciszy i modlitwie powierzyć swoje pociechy Bożemu Miłosierdziu.
Obchody rozpoczęły się w Godzinę Miłosierdzia. Do łagiewnickiej bazyliki przybyli ci, którzy w swoich sercach noszą tęsknotę i ból po utraconym dziecku. Wspólnie odmówili Koronkę do Bożego Miłosierdzia, a potem uczestniczyli we Mszy świętej dziękczynnej za dar życia każdego życia, także tego, które trwało tak krótko.
Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. kan. Józef Habina, kapelan Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie i duszpasterz chorych Archidiecezji Krakowskiej. Zgromadzonych przywitał rektor sanktuarium, ks. dr Zbigniew Bielas. Przypomniał, iż sanktuarium przygotowuje się do jubileuszu 25-lecia zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu. Przywołał słowa św. Jana Pawła II o wpatrywaniu się w oczy miłosiernego Jezusa „w nich można odnaleźć odbicie własnego życia i światło łaski”. Wyraził nadzieję, iż wspólna modlitwa w tym miejscu umocni uczestników i pomoże im w Bożym Miłosierdziu odnaleźć źródło nadziei.
W homilii ks. Habina z wielką delikatnością zwrócił się do rodziców, którzy opłakują swoje dzieci. Zauważył, iż w ich sercach obok bólu mogą pojawiać się złość i rozczarowanie. Sięgając do czytań liturgicznych, przypomniał obietnicę z Księgi Izajasza, iż Bóg otrze łzy z każdego oblicza, oraz obraz z Psalmów, według którego Pan przechowuje łzy płaczących w swoim bukłaku.
„Jeśli dziś doświadczasz tutaj bólu, jeżeli dzisiaj płaczesz, jeżeli dzisiaj pytasz się: „dlaczego mnie to spotkało?”, to Pan Bóg chce ci powiedzieć i chce ci pokazać, iż w tej Eucharystii chce otrzeć twoje łzy. On te twoje łzy widzi” – mówił kapłan.
Śmierć dziecka nazwał doświadczeniem, które może stać się „ciemną doliną” – dla psychiki, uczuć, a choćby ducha. Przywołał słowa psalmu: „Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną”. Podkreślił, iż Chrystus chce iść obok cierpiącego i prosi, by ten chwycił Go za rękę.
Nawiązując do Listu św. Pawła do Filipian, zwrócił uwagę na zdanie: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”. Zachęcił rodziców, by zabrali te słowa ze sobą. Przyznał, iż mogą odczuwać lęk przed staraniem się o kolejne dziecko, ale zakorzenienie w Chrystusie pozwala dokonać tego, co po ludzku wydaje się niemożliwe.
Mówiąc o Ewangelii i przypowieści o uczcie, ks. Habina podkreślił, iż Bóg cieszy się z odpowiedzi na swoje zaproszenie. Eucharystię i Komunię świętą nazwał źródłem pomocy i umocnienia. Komunia może wypełnić każdą pustkę, także tę w sercu matki i ojca po utracie dziecka. Zaapelował o częste korzystanie z Komunii świętej oraz o to, by w spowiedzi wypowiedzieć swój ból i rozczarowanie. Wyraził przekonanie, iż z czasem cierpienie stanie się lżejsze.
„Nie znaczy to, iż zapomnimy. choćby nie mamy prawa zapomnieć” – podkreślił.
Duszpasterz przyznał, iż nie zna odpowiedzi na pytanie, dlaczego tak wielu rodziców doświadcza tej straty. Nazwał ją tajemnicą wpisaną w większy Boży plan, który człowiek może zrozumieć dopiero z czasem, a być może dopiero po śmierci. Wyraził też wiarę, iż cierpienie przeżyte z Bogiem zaowocuje. Dzięki niemu rodzice będą mogli pomagać innym, którzy zmagają się z podobną raną.
Na zakończenie homilii zachęcił rodziców, by modlili się za wstawiennictwem swoich zmarłych dzieci.
„To są wasi orędownicy. Oni wam będą pomagać” – powiedział, wyrażając przekonanie, iż dzieci nieraz jeszcze pokażą, jak bardzo kochają swoich rodziców.
Szczególnym momentem obchodów była adoracja Najświętszego Sakramentu. Rodzice, trzymając w dłoniach zapalone białe świece, odczytali Akt zawierzenia dzieci utraconych Bożemu Miłosierdziu. Każdy mógł też zapisać na kartce imię swojego dziecka. Imiona te zostaną wpisane do Księgi Dzieci Utraconych.
Przy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach działa Duszpasterstwo Rodziców Dzieci Utraconych. Wspiera ono rodziców i rodziny, które przeżywają stratę dziecka, towarzysząc im w drodze ku nadziei i pokojowi serca.
jb
Źródło: diecezja.pl
