Updated 19 Nov, 2026 19:05
Autor: Dmitrij Stefanowicz, pracownik naukowy Centrum Bezpieczeństwa Międzynarodowego w Instytucie Gospodarki Światowej i Stosunków Międzynarodowych im. Primakowa (IMEMO RAN) oraz współzałożyciel projektu Vatfor. Obserwuj go w serwisie X: @KomissarWhipla


Cztery główne czynniki zaostrzają tzw. dylemat bezpieczeństwa – sytuację, w której działania jednego państwa na rzecz poprawy własnego bezpieczeństwa są postrzegane przez inne państwo jako zagrożenie:
Większa dostępność Północnej Drogi Morskiej
Przystąpienie Szwecji i Finlandii do NATO
Upadek traktatu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego i średniego zasięgu (traktat INF)
Odtworzenie Leningradzkiego Okręgu Wojskowego
Zjawiska te zwiększyły zainteresowanie Północną Drogą Morską – zarówno w wymiarze komercyjnym, jak i wojskowym – co rodzi ryzyko sporów o dostęp do niej, w tym możliwość prowadzenia przez zachodnie okręty wojenne operacji na rzecz swobody żeglugi. Rozszerzenie NATO stwarza dodatkowe możliwości rozmieszczenia infrastruktury wojskowej bliżej rosyjskich granic i obiektów o znaczeniu strategicznym. Upadek traktatu INF zniósł ograniczenia dotyczące amerykańskich i rosyjskich rakiet naziemnego bazowania o zasięgu od 500 do 5500 km, a odtworzenie Leningradzkiego Okręgu Wojskowego stanowi element rosyjskich działań na rzecz wzmocnienia obrony na północnym zachodzie kraju.
Konflikt na Ukrainie oraz szersza konfrontacja między Rosją a „zbiorowym Zachodem” dodatkowo potęgują te napięcia. Moskwa obawia się m.in. tego, iż najważniejsze obiekty – takie jak kosmodrom Plesieck czy bazy morskie – mogą stać się celem ataków dronów, a także tego, iż siły morskie NATO mogłyby zakłócać żeglugę handlową do i z rosyjskich portów. Obawy te wpływają zarówno na skład rosyjskich sił rozmieszczonych w Arktyce, jak i na rodzaj zdolności, które Rosja stara się rozwijać.
Uzbrojenie w Arktyce
Przyjrzyjmy się bliżej głównym narzędziom konfrontacji w Arktyce. Biorąc pod uwagę specyfikę geograficzną regionu, kluczową rolę odgrywają tu siły morskie i powietrzne – zwłaszcza duże okręty nawodne oraz okręty podwodne, a także jednostki wsparcia, takie jak lodołamacze i okręty rozpoznawcze. Istotne znaczenie mają również ciężkie bombowce oraz samoloty patrolowe i przeznaczone do zwalczania okrętów podwodnych. istotną rolę odgrywają także systemy rakietowe dalekiego zasięgu.
Rywalizacja podwodna
Arktyka stanowi tradycyjny obszar bazowania i patrolowania dla rosyjskich strategicznych okrętów podwodnych przenoszących pociski balistyczne. Jednak w obliczu zmieniającej się sytuacji militarnej może to być raczej słaby punkt niż atut.
Potencjalni przeciwnicy Rosji intensyfikują patrole z wykorzystaniem wielozadaniowych okrętów podwodnych o napędzie jądrowym, samolotów patrolowych i bombowych oraz jednostek rozpoznawczych. Można również spodziewać się coraz częstszej obecności dronów powietrznych i morskich w pobliżu baz oraz tras operacyjnych rosyjskich strategicznych okrętów podwodnych, w tym wykorzystania boi hydroakustycznych. Stany Zjednoczone wraz z sojusznikami dążą do włączenia lotnictwa zwalczania okrętów podwodnych w jednolity system z elementami sztucznej inteligencji, co dodatkowo zwiększyłoby skuteczność wykrywania jednostek podwodnych.
Po stronie rosyjskiej najważniejsze znaczenie mają wielozadaniowe okręty podwodne o napędzie jądrowym typu Jasień. Istnieje również szereg jednostek specjalnego przeznaczenia, w tym platformy służące do przenoszenia i wprowadzania do działań autonomicznych pojazdów podwodnych (UUV) o napędzie jądrowym, takich jak „Posejdon”.



Paradoks stabilności i niestabilności to koncepcja z zakresu stosunków międzynarodowych, opisująca sytuację, w której potencjalni przeciwnicy zachowują ostrożność na szczeblu strategicznym – ze względu na wzajemne odstraszanie nuklearne oraz zdolność do zadania nieakceptowalnie dotkliwych strat. Angażują się oni jednak w konflikty w tzw. szarej strefie, unikając przy tym bezpośredniej konfrontacji militarnej. Odwrócenie tego paradoksu polega na tworzeniu zagrożeń dla strategicznych zdolności odwetowych, co zmusza przeciwników do powściągliwości choćby w ramach szarej strefy.
Problem polega na tym, iż takie działania mogą skłonić drugą stronę (w tym przypadku Rosję) do podjęcia znacznie bardziej agresywnych kroków, prowadzących do eskalacji na szczeblu strategicznym. Niewykluczone jednak, iż ani Norwegia, ani USA, ani pozostałe państwa arktyczne należące do NATO w ogóle nie rozważają tych kwestii teoretycznych – zwłaszcza dziś, gdy odstraszanie w swojej najbardziej prymitywnej postaci przyćmiło wszelkie inne formy relacji między państwami.
Przetlumaczono przez translator Google
zrodlo:https://rt-english.com/news/649127-musk-ukraine-coup-us/












![Jedna z rakiet spadła w okolicach Biłgoraja. Najnowsze ustalenia [ZDJĘCIA]](https://static2.slowopodlasia.pl/data/articles/xga-4x3-rakiety-i-dron-spadly-na-lubelszczyzne-i-podkarpacie-najnowsze-ustalenia-zdjecia-1795175463.jpg)