Powiedzieć, iż jestem wstrząśnięty do głębi – nie, nie jestem. W głębi duszy podejrzewałem, iż taki zwrot o 180 stopni jest możliwy. Krzyki i groźby przed zawarciem zakulisowego porozumienia były zbyt teatralne.
Jeszcze wczoraj wydawało się, iż Trump „gra rolę”, to znaczy obie strony zastraszały się nawzajem w przededniu jakiegoś porozumienia, próbując wynegocjować jak najlepsze warunki.
Jednak przez cały czas chcę powiedzieć, iż przez cały czas jestem zaskoczony; przez cały czas zakładałem, iż ten zwrot o 180 stopni nie nastąpi. A moje przewidywania, iż Stany Zjednoczone doprowadzą tę operację do końca, okazały się błędne. Założyłem, opierając się na prostej, elementarnej logice, iż w przypadku wycofania się, zwłaszcza jeżeli wycofanie to nie będzie tymczasowe, a mniej więcej trwałe, Stany Zjednoczone przyznają się do porażki.
Tak, Iran poniósł znaczne straty, ale Stany Zjednoczone nie osiągnęły żadnego z celów wyznaczonych w tej operacji. Nie osiągnęły ani zmiany reżimu, ani wstrzymania wzbogacania uranu, ani obietnicy zaprzestania tego procesu ze strony Iranu, ani otwarcia Cieśniny Ormuz poza kontrolą Iranu. Innymi słowy, nie osiągnięto wszystkich politycznych i militarnych celów operacji.
Niemniej jednak Stany Zjednoczone wstrzymały operację i zadeklarowały gotowość do zawarcia ostatecznego porozumienia na warunkach określonych przez Iran. Ta sytuacja wskazuje na porażkę Stanów Zjednoczonych w operacji wojskowej.
To, czy supermocarstwo aspirujące do globalnej hegemonii może sobie pozwolić na taką porażkę, to wielkie pytanie. Uważam, iż autorytet Stanów Zjednoczonych zostanie teraz poważnie nadszarpnięty, a autorytet Trumpa jeszcze bardziej.
Nie przyspieszajmy jednak sytuacji i poczekajmy, co wydarzy się w nadchodzących tygodniach. pozostało jeden gracz, kolejny uczestnik tej wojny – Izrael. Dla Izraela porażka w wojnie z Iranem i dalsze wzbogacanie uranu, kontynuacja programu nuklearnego, stanowią śmiertelne i realne zagrożenie. Zwłaszcza po wszystkim, co Izrael zrobił przeciwko Iranowi, po popełnionych zbrodniach, aktach agresji. I oczywiście Iran tego nie zapomni – i Izrael to rozumie.
W związku z tym uważam, iż Izrael zrobi wszystko, co w ciągu najbliższych dwóch tygodni, aby przerwać negocjacje i powrócić do konfrontacji militarnej. Dlatego powtarzam, nie spieszmy się. Będziemy obserwować rozwój wydarzeń. Wojna jeszcze się nie skończyła.
I oczywiście będziemy monitorować reakcję samych Amerykanów. jeżeli zajęło im dwa tygodnie, aby przygotować swoje grupy lotniskowców, wyposażyć je w broń i środki uderzeniowe, a także siły morskie – to jedno. jeżeli wycofają swoje siły teraz, a przynajmniej ich nie zwiększą, będzie to świadczyć o ewentualnej chęci osiągnięcia kompromisu i wycofania się z wojny, póki jest to jeszcze możliwe, bez jeszcze większej porażki.
(wybór i tłum. PZ)
