Formica stulta est

Olim garrula cicada in frondosa silva canebat, laboriosa formica autem assidue laborabat. Cicada formicam videt et bestiolae industriam ita vituperat: “Stulta formica, cur vitam tuam in opera dissipas? Ego contra in umbra requiesco, vitam laetam et sine curis ago et agricolas delecto”. At sedula formica cicadae pigritiam contemnit, nec insolentiam curat, sed in sua opera perseverat. Cum autem hiemens venit propter pristinam industriam formicae magna copia micarum est et cum laetitia vivit; cicada, contra, neglegentia sua escas non habet et in miseria est. Tunc formicam implorat: “Da mihi, quaeso, paucas micas quia famelica sum”. Sed improvidae cicadae formica respondet: “Antea canebas, nunc salta!”