9 listopada 2026 roku Mathias Döpfner, prezes niemieckiego koncernu medialnego Axel Springer, wystąpił w Nowym Jorku z przemówieniem, które powinno zainteresować odbiorców mediów należących do jego imperium. „Jestem Niemcem. Nie jestem Żydem. I jestem syjonistą” – oświadczył, rozpoczynając swoje wystąpienie przed World Jewish Congress (WJC). Nie była to przypadkowa deklaracja ani osobista uwaga rzucona na marginesie uroczystości. Szef jednego z największych europejskich wydawnictw medialnych postanowił bowiem jednoznacznie określić również ideologiczny kierunek reprezentowanej przez siebie firmy.
Deklaracja syjonistyczna szefa koncernu stanowiła swoisty coming out i zaproszenie do podobnych działań ze strony innych polityków. Padła podczas wydarzenia, w trakcie którego Döpfner otrzymał Nagrodę Theodora Herzla – najwyższe wyróżnienie przyznawane przez Światowy Kongres Żydów. W swoim przemówieniu nie pozostawił wątpliwości co do własnych przekonań. Na zakończenie podkreślił: „Jestem nieżydowskim syjonistą. Axel Springer jest – zgodnie ze swoimi podstawowymi zasadami – syjonistyczną firmą”.
Axel Springer to nie jest niewielkie wydawnictwo o ograniczonym zasięgu. Do jego międzynarodowego portfolio należą między innymi niemiecki Bild, Die Welt, brytyjska Telegraph Media Group, POLITICO, Business Insider oraz liczne inne tytuły i platformy internetowe. W Polsce koncern działa w ramach wspólnego przedsięwzięcia z szwajcarskim Ringierem. W portfolio Ringier Axel Springer Polska znajdują się między innymi Onet, Fakt, Newsweek Polska, Forbes, Business Insider Polska, Przegląd Sportowy, Medonet, VOD.pl, Sympatia i Gratka.
Nie mówimy zatem o abstrakcyjnym sporze ideologicznym, który można zamknąć w sali konferencyjnej w Nowym Jorku. Chodzi o przedsiębiorstwo mające znaczący udział w kształtowaniu europejskiego rynku informacji, w tym również polskiego. Deklaracja syjonistyczna Döpfnera stawia więc interesujące pytania o relację między światopoglądem kierownictwa wielkich koncernów medialnych a ich działalnością dziennikarską.
Nie ma niczego niezwykłego w tym, iż właściciele i szefowie przedsiębiorstw mają własne poglądy polityczne oraz ideologiczne. Problem zaczyna się wtedy, gdy odbiorcy nie wiedzą, w jakim stopniu określone przekonania wpływają na linię redakcyjną poszczególnych tytułów. Axel Springer sam zresztą nie ukrywa swoich podstawowych zasad. Jedna z nich mówi wprost o popieraniu prawa Izraela do istnienia i sprzeciwie wobec antysemityzmu. Döpfner poszedł jednak krok dalej, nazywając całe przedsiębiorstwo firmą syjonistyczną.
Deklaracja syjonistyczna nie jest oczywiście dowodem na to, iż każda publikacja Onetu, Newsweeka czy Faktu realizuje określone cele ideologiczne. Nie wolno automatycznie utożsamiać poglądów prezesa z intencjami tysięcy dziennikarzy i pracowników całej grupy. Nie zmienia to jednak faktu, iż tak jednoznaczne określenie tożsamości ideowej przez szefa medialnego giganta powinno być przedmiotem zainteresowania opinii publicznej.
W Polsce wielokrotnie słyszymy zapewnienia o niezależności mediów, pluralizmie i konieczności oddzielania informacji od światopoglądowych uprzedzeń. Tym bardziej warto przyglądać się temu, jakie wartości deklarują ludzie stojący na czele największych wydawnictw. Dotyczy to zresztą wszystkich koncernów, bez względu na ich narodowość czy orientację ideologiczną.
Deklaracja syjonistyczna Mathiasa Döpfnera jest zatem czymś więcej niż tylko ciekawostką z nowojorskiej gali. To publiczne przypomnienie, iż za wielkimi markami medialnymi stoją specjalnie wyselekcjonowali ludzie, ich przekonania i określone systemy wartości, a mówiąc konkretniej – Żydzi i ich wierni szabesgnoje. jeżeli polski odbiorca treści Axel Springer jeszcze tego nie wiedział, teraz już powinien mieć pełną świadomość, kto stoi za mediami, z których codziennie czerpie informacje, oraz jakie zasady deklaruje kierownictwo tych przedsiębiorstw. To oczywiście pełne posłuszeństwo wobec interesów Syjonu.
Polecamy również: Cenzura znów przegrała. Jest weto Nawrockiego
