Na facebooku trafiliśmy na interesujący artykuł, w którym opisane jest tragiczne zdarzenie z kliniki psychiatrycznej z Chorwacji. Z uwagi na bulwersujący charakter sprawy pozwalamy sobie przedrukować materiał w całości.
* * *
Z greckiego serwisu napływają wstrząsające doniesienia z Zagrzebia w Kroatii, które mrożą krew w żyłach. 32-letni Krizstijan Josip Perić, który trafił do kliniki psychiatrycznej w stanie ostrej psychozy, został brutalnie zamordowany przez personel, który miał go leczyć i chronić.
Opublikowane ośmiominutowe nagranie z wewnątrz placówki obnaża przerażającą prawdę: członkowie personelu medycznego przywiązali bezbronnego pacjenta do łóżka, po czym zadawali mu ciosy w klatkę piersiową, dociskali jego ciało całą siłą i – co przekracza wszelkie granice ludzkiego barbarzyństwa – przyciskali mu poduszkę do twarzy. To wszystko działo się na oczach innych pracowników, w tym obecnego na miejscu lekarza. choćby premier Chorwacji nazwał to wprost „morderstwem”. Dyrekcja i zarząd szpitala natychmiast podali się do dymisji, a czterech pielęgniarzy zostało aresztowanych, ale życia młodego człowieka nic już nie zwróci.
Czytając o takich rzeczach, człowiek musi zadać sobie fundamentalne i bolesne pytanie: co się stało z wrażliwością, empatią i podstawowym człowieczeństwem w ośrodkach, które powinny być oazą ratunku? Przecież to nie jest odosobniony incydent. Wystarczy spojrzeć na to, co dzieje się na co dzień w szpitalach czy domach opieki także u nas w Polsce – znieczulicę, traktowanie pacjentów jak zawadzający problem, przemoc psychiczną i fizyczną wobec bezbronnych, starszych lub chorych ludzi, gdzie lekarz czy pielęgniarka zamiast ulgi przynoszą terror i obojętność.
Ludzie przestali widzieć w drugim człowieku bliźniego – widzą w nim jedynie zawadzający „przypadek”, obiekt, procedurę do odhaczenia albo źródło irytacji.
Czy chemia, genetyka i eksperymenty zmieniły naszą naturę?
W tym wszystkim rodzi się kolejne, niezwykle trudne pytanie, nad którym coraz częściej pochylają się niezależni badacze i zwykli ludzie, patrząc na masową degrengoladę ludzkich zachowań: czy masowe procedury medyczne ostatnich lat, w tym preparaty mRNA i eksperymentalne szczepienia na COVID-19, mogły w jakiś sposób wpłynąć na neurobiologię, psychikę i zmiany osobowości?
Nie od dziś wiadomo, iż przewlekłe stany zapalne układu nerwowego, ingerencja w delikatną równowagę biologiczną organizmu czy modyfikacje, których długofalowych skutków nikt rzetelnie nie zbadał, potrafią drastycznie zmieniać zachowanie, tłumić obszary mózgu odpowiedzialne za empatię, współczucie i hamulce moralne, a wyzwalać bezduszną agresję lub całkowitą znieczulicę. Kiedy medycyna korporacyjna odchodzi od przysięgi Hipokratesa na rzecz ślepego posłuszeństwa procedurom, granica między leczeniem a dehumanizacją zaciera się całkowicie.
Tragiczna śmierć młodego człowieka w chorwackim szpitalu to nie tylko kryminalna zbrodnia kilku zwyrodnialców. To bolesny symbol upadku całego systemu opieki, w którym człowiek przestał być człowiekiem, stał się mięsem armatnim dla procedur, a brak empatii stał się nową normą współczesnego świata.
Malina Woźniak
Źródło: FB Autorki (https://www.facebook.com/profile.php?id=61581815578032)
