Karol Nawrocki powiedział „nie” kolejnemu pomysłowi rządu Donalda Tuska, który chce budować w Polsce totalitarną cenzurę. Prezydent po raz kolejny zawetował ustawę umożliwiającą blokowanie treści w Internecie, stając tym samym w obronie wolności słowa i prawa Polaków do wyrażania własnych poglądów. To decyzja, której nie sposób nie docenić. W normalnym państwie żaden rząd nie powinien otrzymywać narzędzi pozwalających urzędnikom arbitralnie rozstrzygać, jakie treści obywatele mogą publikować, a jakie należy wymazać z przestrzeni publicznej.
Cenzura Tuska została po raz kolejny powstrzymana. Komentując sprawę, prezydent nie owijał w bawełnę. „Nie będę ulegał żadnym szantażom rządzących, tym bardziej, jeżeli zakładnikami ma być bezpieczeństwo i wolność” – oświadczył. I właśnie takiej postawy należy oczekiwać od głowy państwa. Nie od polityka, który przy pierwszym ataku ze strony rządzących kapituluje, ale od człowieka rozumiejącego, iż konstytucyjne wolności nie są przedmiotem politycznego targu.
Pod płaszczykiem walki z nielegalnymi treściami i na fali zamachu krakowskiego, rząd chciał wprowadzić mechanizm umożliwiający wydawanie nakazów blokowania materiałów w internecie. Problem nie polega na tym, iż państwo nie powinno ścigać przestępców. Powinno, i to zdecydowanie. Polega na tym, kto miałby decydować o blokowaniu publikacji i czy obywatel miałby wystarczającą ochronę przed arbitralną decyzją urzędnika. Wolność słowa nie może zależeć od tego, czy jakiś przedstawiciel administracji uzna daną wypowiedź za niewygodną, kontrowersyjną albo politycznie niepożądaną.
Dzisiaj chodzi o internetowe treści określane jako nielegalne. Jutro granica ingerencji może zostać przesunięta znacznie dalej. Wystarczy spojrzeć na polityczne emocje, jakie towarzyszą działalności obecnej ekipy. Krytyka rządu, bezkompromisowe dziennikarstwo, niewygodne pytania i publikowanie informacji kompromitujących władzę nie mogą stać się pretekstem do administracyjnego kneblowania ust. Cenzura Tuska nie jest więc wyłącznie hasłem politycznym, ale realnym ostrzeżeniem przed koncentracją kolejnych uprawnień w rękach państwa.
Szczególnie oburzająca jest reakcja przedstawicieli rządu Tuska. Skrajnie lewicowy minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski zarzucił prezydentowi, iż jego weto oznacza przyzwolenie na hejt, nienawiść i śmierć. To wyjątkowo prymitywna próba przerzucenia odpowiedzialności za wszystkie patologie internetu na człowieka, który domaga się przestrzegania konstytucyjnych gwarancji. Czy naprawdę każda krytyka rządowego projektu ma być przedstawiana jako obrona przestępców? Czy nie można dyskutować o sposobach zwalczania przestępczości internetowej bez szantażu emocjonalnego?
Donald Tusk i jego ministrowie powinni zrozumieć jedną podstawową rzecz: wolność słowa nie jest przywilejem przyznawanym przez aktualnie rządzącą większość. Jest prawem obywateli, również tych, którzy nie podzielają poglądów premiera, jego ministrów i globalistycznych totalitarystów. Mogą z niej korzystać także dziennikarze, publicyści, narodowcy, monarchiści i wszyscy ci, którzy nie zamierzają powtarzać oficjalnej narracji władzy. Właśnie na tym polega życie w wolnym od zamordyzmu państwie.
Weto Karola Nawrockiego jest ważnym sygnałem – Polska nie jest własnością Donalda Tuska, a Internet nie powinien być przestrzenią zarządzaną według politycznych oczekiwań rządu. Cenzura Tuska napotkała na zdecydowany opór i bardzo dobrze!
Polecamy również: Ukraińska cenzura w Polsce narasta
