Parlament Europejski przyjął nowe przepisy dotyczące polityki azylowej Unii Europejskiej. Posłowie zagłosowali za utworzeniem unijnej listy bezpiecznych państw pochodzenia oraz zatwierdzili nowe zasady dotyczące koncepcji "bezpiecznego kraju trzeciego". Za przyjęciem regulacji głosowało 408 europosłów, przeciw było 184, a 60 wstrzymało się od głosu.
Na nowej liście bezpiecznych państw pochodzenia znalazły się Bangladesh, Kolumbia, Egipt, Kosowo, Indie, Maroko i Tunezja. Wnioski azylowe obywateli tych państw będą mogły być rozpatrywane w przyspieszonym trybie. Osoby ubiegające się o azyl będą musiały wykazać, iż w ich indywidualnym przypadku kraj pochodzenia nie jest bezpieczny – na przykład ze względu na realne ryzyko prześladowania lub poważnej krzywdy po powrocie.
Zasady uznawania za bezpieczne kraje
Przepisy przewidują, iż kraje kandydujące do UE są generalnie uważane za bezpieczne kraje pochodzenia. Możliwe są jednak wyjątki w szczególnych sytuacjach, takich jak trwający konflikt zbrojny, wysoki wskaźnik pozytywnie rozpatrzonych wniosków azylowych z danego kraju (przekraczający 20 procent) lub nałożone sankcje za naruszenia praw podstawowych.
Komisja Europejska będzie na bieżąco monitorować sytuację w krajach znajdujących się na liście i reagować na zmieniające się okoliczności. Instytucja uzyskała uprawnienia do czasowego zawieszenia uznania danego kraju za bezpieczny lub zaproponowania jego trwałego usunięcia z listy. Państwa członkowskie zachowują jednocześnie prawo do tworzenia własnych krajowych list bezpiecznych państw pochodzenia.
Koncepcja bezpiecznego kraju trzeciego
Nowe regulacje wprowadzają ramy prawne pozwalające na uznanie wniosku azylowego za niedopuszczalny, jeżeli wnioskodawca miał realną możliwość uzyskania skutecznej ochrony w kraju trzecim. Wymaga to powiązania między wnioskodawcą a danym krajem, takiego jak wcześniejszy pobyt, tranzyt przez to państwo lub istniejąca umowa międzynarodowa dotycząca przyjmowania osób ubiegających się o azyl.
Przepisy dopuszczają elastyczność – kraj może być uznany za bezpieczny tylko dla części swojego terytorium lub dla określonych kategorii osób. Koncepcja bezpiecznego kraju trzeciego nie będzie miała zastosowania do małoletnich bez opieki.
Przyjęte regulacje wymagają jeszcze formalnego zatwierdzenia przez państwa członkowskie w Radzie UE.
Uwaga: Ten artykuł został stworzony przy użyciu Sztucznej Inteligencji (AI).
