Mija 400 lat od chwili, gdy Szwedzi uderzyli w jedno z najczulszych miejsc Rzeczypospolitej. Nie był to najazd przypadkowy ani romantyczna wojna o honor królów. Gustaw II Adolf dobrze wiedział, gdzie bije gospodarcze serce państwa polsko-litewskiego. Nad Wisłą i przy drodze do Gdańska leżały pieniądze. Bardzo duże pieniądze. Gdy spojrzeć na wydarzenia z 1626 roku, widać to aż nazbyt wyraźnie. Szwedzi nie rzucili wszystkich sił na wielką wyprawę w głąb kraju. Uderzyli tam, gdzie można było gwałtownie przejąć porty, twierdze, przeprawy i szlaki handlowe. To była wojna o Bałtyk, ale też o zboże, drewno, len, smołę i cła. Mniej podniosłe
