Około 160 tys. zł wydanych na imprezę organizowaną przez ministerstwo wymaga pełnego i publicznego rozliczenia. Sama kwota nie przesądza o niegospodarności, ale resort powinien ujawnić cel, wykonawców, tryb zamówienia i mierzalny efekt wydarzenia.
Publiczny pieniądz nie jest własnością resortu
Ministerstwo zostało wezwane do wyjaśnienia wydatku wynoszącego około 160 tys. zł na organizację wydarzenia. W debacie pojawia się Najwyższa Izba Kontroli, której zadaniem jest badanie legalności, gospodarności, celowości i rzetelności wydawania środków publicznych. Bez pełnej dokumentacji nie wolno przesądzać, iż doszło do naruszenia prawa. Można i trzeba domagać się przejrzystości.
Resort powinien podać nazwę oraz cel wydarzenia, liczbę uczestników, zakres zakupionych usług, wykonawców, tryb wyboru ofert i źródło finansowania. Ważne jest też, czy kwota obejmowała wynajem sali, zabezpieczenie, catering, oprawę techniczną, transport lub materiały. Dopiero taki rachunek pozwala uczciwie ocenić cenę.
Standard musi być taki sam dla każdej władzy
Politycy chętnie piętnują wydatki poprzedników, a własne tłumaczą reprezentacyjnym charakterem urzędu. Ten mechanizm niszczy zaufanie. Złotówka pobrana od podatnika powinna podlegać temu samemu standardowi niezależnie od logo partii kierującej ministerstwem.
Nie każde oficjalne wydarzenie jest zbędne. Państwo prowadzi dyplomację, organizuje uroczystości i konsultacje. Problem zaczyna się wtedy, gdy cel jest mglisty, zamówienie kierowane do wybranego podmiotu bez konkurencji, a efekt ogranicza się do fotografii polityków.
Jawność chroni podatnika i urząd
Pełna publikacja dokumentów leży także w interesie ministerstwa. jeżeli wydatek był uzasadniony, rachunki zakończą spekulacje. jeżeli był zawyżony, osoby odpowiedzialne powinny ponieść konsekwencje i odzyskać środki tam, gdzie pozwala na to prawo. Dla Polaków stawką jest coś większego niż jedna impreza. Chodzi o przekonanie, iż państwo szanuje pracę ludzi, z której finansowany jest każdy urzędowy wydatek.
